| พระไตรปิฏก | เล่มที่ 11 |
| นิกาย | ทีฆนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | พระเชตวัน กรุงสาวัตถี |
| Link | ลักขณสูตร |
ลักขณสูตร เป็นพระสูตรที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงถึงลักษณะมหาบุรุษ 32 ประการ ซึ่งเป็นเครื่องหมายพิเศษที่บ่งบอกว่าบุคคลนั้นจะดำรงตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่งจากสองตำแหน่งคือ พระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงธรรม หรือพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
พระสูตรนี้เน้นย้ำว่าลักษณะเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นเอง แต่เป็นผลจากการบำเพ็ญกุศลกรรมและสั่งสมบารมีอย่างยิ่งยวดในภพชาติต่างๆ และยังอธิบายว่ากุศลกรรมประเภทใดเป็นเหตุให้เกิดลักษณะแต่ละอย่างอย่างละเอียด
ลักขณสูตรจึงเป็นเครื่องยืนยันถึงความสำคัญของกุศลกรรมและวิบากกรรม รวมถึงเป็นการแสดงให้เห็นถึงบารมีและคุณสมบัติอันยิ่งใหญ่ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อัคคัญญสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อาฏานาฏิยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปาสาทิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทสุตตรสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปายาสิสูตร | พระกุมารกัสสปะ |
| สังคีติสูตร | พระสารีบุตร |
| จักกวัตติสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อุทุมพริกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สิงคาลกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สัมปสาทนียสูตร | พระพุทธเจ้า |