| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 17 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | กรุงสาวัตถี |
| Link | สเหตุอนัตตสูตร |
อนัตตสูตรในสังยุตตนิกาย มีอยู่หลายสูตร แต่โดยรวมแล้วจะแสดงถึงหลักธรรมคำสอนที่ว่า สิ่งทั้งปวงไม่ว่าจะเป็น รูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ ล้วนเป็นอนัตตา หรือไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริง.
พระสูตรเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า สิ่งใดก็ตามที่ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และมีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ สิ่งนั้นก็ไม่ควรยึดมั่นถือว่าเป็น "ของเรา" "เป็นเรา" หรือ "เป็นตัวตนของเรา". หากเรายังคงยึดมั่นในสิ่งเหล่านี้ ก็จะนำไปสู่ความทุกข์.
หลักธรรมในอนัตตสูตรนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในการนำไปสู่ความเข้าใจในไตรลักษณ์ (อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา) ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของการหลุดพ้นจากทุกข์ในพระพุทธศาสนา. การพิจารณาตามความเป็นจริงว่าสิ่งต่างๆ เป็นอนัตตา จะช่วยให้เกิดปัญญา และคลายความกำหนัดยึดติด นำไปสู่การปล่อยวางและวิมุตติ (ความหลุดพ้น).
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อนัตตลักขณสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ธัมมกถิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| หรันติสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทวยการีสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ราธสูตร | พระพุทธเจ้า |
| คันธัพพเทพ สุทธิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| เนวสัญญานาสัญญายตนสูตร | พระสารีบุตร |
| กาลัตตยอนิจจสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อฆมูลสูตร | พระพุทธเจ้า |
| จักขุสูตร | พระพุทธเจ้า |