โกสัมพิยสูตร

สรุปเนื้อหา โกสัมพิยสูตร โดยย่อ

โกสัมพิยสูตร เป็นพระสูตรสำคัญบทหนึ่งในมัชฌิมนิกาย พระไตรปิฎก

พระสูตรนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่ภิกษุชาวเมืองโกสัมพีเกิดความแตกแยกกัน เพราะถกเถียงเรื่องวินัยเล็กน้อย แม้พระพุทธเจ้าจะทรงตักเตือนให้ปรองดองกัน แต่ภิกษุเหล่านั้นก็ยังคงยืนกรานในทิฐิของตน ไม่ยอมประนีประนอม

ด้วยความเบื่อหน่ายในความไม่สามัคคีของภิกษุเหล่านั้น พระพุทธเจ้าจึงเสด็จไปประทับในป่าเพียงลำพัง โดยมีพญาช้างปาริเลยยกะคอยอุปัฏฐาก

ใจความสำคัญของพระสูตรนี้เน้นย้ำถึงความสำคัญของความสามัคคีปรองดองในหมู่คณะ และทรงแสดง สาราณิยธรรม 6 ประการ อันเป็นธรรมที่ทำให้ระลึกถึงกัน ทำให้เป็นที่รัก เป็นที่เคารพ เป็นไปเพื่อความสงเคราะห์ และความไม่วิวาทกัน ซึ่งได้แก่ การบำเพ็ญเมตตากายกรรม วจีกรรม มโนกรรมต่อเพื่อนพรหมจรรย์, การแบ่งปันลาภที่ได้มาโดยชอบ, และการแสดงธรรมวินัยที่ถูกต้องให้แก่กัน

ท้ายที่สุด ภิกษุชาวโกสัมพีก็ได้สำนึกผิด ปรองดองกัน และกราบทูลขอขมาพระพุทธเจ้า ทำให้พระพุทธองค์ทรงกลับมาประทานโอวาทสั่งสอนอีกครั้ง