| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 16 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | พระเชตวัน กรุงสาวัตถี |
| Link | นขสิขาสูตร |
สังยุตตนิกาย เป็นส่วนหนึ่งของพระสุตตันตปิฎกในพระไตรปิฎก จัดเป็นหมวดที่ 5 จาก 5 หมวด. คำว่า "สังยุตตนิกาย" หมายถึง "หมวดคำสอนที่รวบรวมจัดเข้าเป็นกลุ่ม". สังยุตตนิกายประกอบด้วยพระสูตรจำนวน 2,752 สูตร.
การจัดหมวดหมู่ในสังยุตตนิกายจะแบ่งพระสูตรออกเป็นกลุ่มๆ เรียกว่า "สังยุต" ตามหัวข้อหรือบุคคลที่เกี่ยวข้อง. สังยุตตนิกายแบ่งออกเป็น 5 วรรคใหญ่ ได้แก่:
ลักษณะเด่นของสังยุตตนิกายคือ พระสูตรส่วนมากจะสั้น เน้นเนื้อหาธรรมะโดยตรง และมักใช้สัญลักษณ์หรือการเปรียบเทียบเพื่อให้เข้าใจง่าย. นอกจากนี้ ยังมีเรื่องราวเกี่ยวกับเทวดา มาร พรหม และเรื่องราวทางสังคม รวมถึงพัฒนาการชีวิตมนุษย์ที่สอดคล้องกับวิทยาการสมัยใหม่.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| ปฏิจจสมุปปาทสูตร | พระอานนท์ |
| อัสสุตวาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| นขสิขสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อริยสาวกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| นามรูปสูตร | พระพุทธเจ้า |
| พฬิสสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อาหารสูตร | พระอานนท์ |
| อัสสุสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อโนตตัปปมูลกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สคาถกสูตร | พระพุทธเจ้า |