สคาถกสูตร

สรุปเนื้อหา สคาถกสูตร โดยย่อ

สคาถกสูตร เป็นส่วนหนึ่งของพระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เล่มที่ ๑๕. คำว่า "สคาถะ" หมายถึง "คาถา" หรือ "บทกวี" ดังนั้น สคาถกสูตร จึงเป็นหมวดที่รวบรวมพระสูตรที่มีคาถาหรือบทกวีอยู่ด้วย.

ในสคาถกวรรค มีการแบ่งเป็นหมวดหมู่ย่อย ๆ อีกหลายหมวด เช่น เทวตาสังยุตต์ (ว่าด้วยเทพ), เทวปุตตสังยุตต์ (ว่าด้วยบุตรของเทพ), โกสลสังยุตต์ (ว่าด้วยพระเจ้าโกศล), มารสังยุตต์ (ว่าด้วยมาร), พรหมสังยุตต์ (ว่าด้วยพรหม), และสักกสังยุตต์ (ว่าด้วยพระอินทร์) เป็นต้น.

ตัวอย่างเนื้อหาในสคาถกสูตร เช่น โอฆตรณสูตร ซึ่งว่าด้วยการข้ามโอฆะ (กิเลส) โดยการไม่พัก (ไม่แสวงหาความสุขทางกาม) และไม่เพียร (ไม่ทรมานตน). นอกจากนี้ยังมี วิโรจนอสุรินทสูตร ที่มีการกล่าวถึงความสำคัญของความอดทน (ขันติ) และความหมายของ "การบริโภคของสัตว์ทั้งปวงมีการปรุงเป็นอย่างยิ่ง" ซึ่งหมายถึงการปรุงแต่งอาหารด้วยเครื่องปรุงต่างๆ.