| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 17 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | กรุงสาวัตถี |
| Link | วิชชาสูตร |
วิชชาสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในหมวดสังยุตตนิกาย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพระสุตตันตปิฎกในพระไตรปิฎก. ในพระสูตรนี้ มีการอธิบายความหมายของ "วิชชา" โดยพระผู้มีพระภาคตรัสว่า วิชชาคือการรู้แจ้งตามความเป็นจริงเกี่ยวกับ รูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ รวมถึงเหตุเกิด ความดับ และปฏิปทาอันให้ถึงความดับของสิ่งเหล่านั้น.
พระสูตรนี้ยังเปรียบเทียบ "วิชชา" กับ "อวิชชา" โดยกล่าวว่าอวิชชาเป็นหัวหน้าอกุศลธรรม นำไปสู่ความเห็นผิด การดำริผิด และการกระทำผิดต่างๆ ส่วนวิชชาเป็นหัวหน้ากุศลธรรม นำไปสู่การละอกุศลและบรรลุความดีงาม.
ในบางครั้ง วิชชาสูตรอาจปรากฏอยู่ในบริบทของการสนทนธรรมระหว่างพระพุทธเจ้ากับเทวดา หรือบุคคลอื่นๆ เพื่ออธิบายหลักธรรมในพระพุทธศาสนา.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อนัตตลักขณสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ธัมมกถิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อฆมูลสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ยมกสูตร | พระสารีบุตร |
| สัมมาสัมพุทธสูตรที่ ๖ | พระพุทธเจ้า |
| วักกลิสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ขันธสูตรที่ ๖ | พระพุทธเจ้า |
| อาทิตตสูตรที่ ๙ | พระพุทธเจ้า |
| อวิตักกสูตร | พระสารีบุตร |
| ขันธ์ อรหันตสูตร | พระพุทธเจ้า |