วักกลิสูตร

วักกลิสูตร เป็นพระสูตรสำคัญในสังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ว่าด้วยเรื่องราวของพระวักกลิเถระ ซึ่งกำลังอาพาธหนักอยู่ที่กรุงราชคฤห์ ท่านมีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะเข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาค แต่ด้วยร่างกายที่อ่อนแอทำให้ไม่สามารถเดินทางไปได้

เมื่อพระผู้มีพระภาคทรงทราบ จึงเสด็จไปเยี่ยมพระวักกลิถึงที่อยู่ พระพุทธองค์ตรัสถามอาการและสาเหตุแห่งความรำคาญใจของท่าน เมื่อพระวักกลิกราบทูลว่ามีความปรารถนาจะเห็นพระพุทธองค์ แต่ร่างกายไม่เอื้ออำนวย พระพุทธเจ้าจึงตรัสสอนว่า "ดูกรวักกลิ ร่างกายอันเปื่อยเน่าที่เธอเห็นนี้ จะมีประโยชน์อะไร? ผู้ใดเห็นธรรม ผู้นั้นชื่อว่าย่อมเห็นเรา ผู้ใดเห็นเรา ผู้นั้นชื่อว่าย่อมเห็นธรรม"

หลังจากนั้น พระพุทธองค์ทรงแสดงธรรมโปรดพระวักกลิ โดยเน้นย้ำถึงหลักไตรลักษณ์ คือ ความไม่เที่ยง (อนิจจัง) ความเป็นทุกข์ (ทุกขัง) และความเป็นอนัตตา (ไม่ใช่ตัวตน) ของขันธ์ ๕ ได้แก่ รูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ พระองค์ทรงชี้ให้เห็นว่า สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์ และสิ่งใดไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรปรวนเป็นธรรมดา ก็ไม่ควรยึดมั่นถือมั่นว่าเป็นของเรา เป็นเรา หรือเป็นตัวตนของเรา

พระวักกลิได้พิจารณาธรรมตามที่พระพุทธองค์ทรงแสดงอย่างแยบคาย หลังจากพระพุทธเจ้าเสด็จกลับ พระวักกลิได้นำศาสตรามาปลิดชีพตนเองและบรรลุพระอรหัตผลพร้อมกับการดับขันธ์ปรินิพพานในขณะนั้น พระสูตรนี้จึงแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการเห็นธรรมอันเป็นแก่นแท้ของพระพุทธศาสนา ยิ่งกว่าการยึดติดในพระรูปกายของพระพุทธองค์