สัสสตทิฏฐิสูตร

สรุปเนื้อหา สัสสตทิฏฐิสูตร โดยย่อ

สัสสตทิฏฐิสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในพระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๗ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค. สูตรนี้ว่าด้วยทิฏฐิ (ความเห็น) ที่ผิดไปจากทำนองคลองธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง "สัสสตทิฏฐิ" ซึ่งหมายถึงความเห็นว่าโลกและตัวตนเที่ยงแท้ ไม่เปลี่ยนแปลง ไม่เกิดดับ.

ในพระสูตรนี้ พระผู้มีพระภาคทรงตรัสถามภิกษุทั้งหลายว่า เหตุใดจึงเกิดทิฏฐิว่า "โลกเที่ยง" ขึ้นมาได้. คำตอบคือเกิดจากการยึดมั่นในขันธ์ ๕ คือ รูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ. เมื่อยึดมั่นในสิ่งเหล่านี้ว่าเที่ยง ก็จะเกิดความเห็นผิดว่าโลกเที่ยงตามไปด้วย.

พระพุทธองค์ทรงชี้แจงว่า รูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณล้วนไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และมีความแปรปรวนเป็นธรรมดา. หากไม่ยึดมั่นถือมั่นในสิ่งเหล่านี้แล้ว ก็จะไม่เกิดทิฏฐิว่าโลกเที่ยงขึ้นมาได้.

เมื่ออริยสาวกละความสงสัยในขันธ์ ๕ ประการนี้ได้ ก็ถือว่าละความสงสัยในทุกข์ สมุทัย นิโรธ และมรรคได้ และผู้นั้นจะได้ชื่อว่าเป็นพระโสดาบัน มีความไม่ตกต่ำเป็นธรรมดา และจะบรรลุพระสัมมาสัมโพธิญาณในที่สุด.