สัมผัสสชาสูตร

สรุปเนื้อหา สัมผัสสชาสูตร โดยย่อ

สัมผัสสชาสูตรเป็นพระสูตรที่อยู่ในหมวดสังยุตตนิกาย อันเป็นส่วนหนึ่งของพระไตรปิฎก. พระสูตรนี้กล่าวถึงเวทนาที่เกิดจากการสัมผัสทางอายตนะทั้ง ๖ คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ.

โดยหลักคำสอนในสัมผัสสชาสูตร เน้นย้ำว่าเวทนาที่เกิดขึ้นจากการสัมผัสเหล่านี้ล้วนไม่เที่ยง มีความแปรปรวน และมีภาวะเปลี่ยนแปลงไปตามเหตุปัจจัย. การยึดมั่นถือมั่นในเวทนาเหล่านี้ หรือมีฉันทราคะ (ความกำหนัดยินดี) ในเวทนา เป็นสาเหตุแห่งความเศร้าหมองแห่งจิต.

พระผู้มีพระภาคทรงสอนว่า ผู้ใดที่เข้าใจและเชื่อมั่นในธรรมเหล่านี้ ย่อมเป็นผู้ที่เรียกว่า "สัทธานุสารี" (ผู้ที่ดำเนินตามด้วยศรัทธา) และจะเป็นผู้ที่จะบรรลุสัมโพธิ (ความรู้พร้อม) ในเบื้องหน้า. พระสูตรนี้จึงชี้ให้เห็นถึงลักษณะของเวทนาตามหลักไตรลักษณ์ และแนวทางการปฏิบัติเพื่อออกจากทุกข์โดยการไม่ยึดมั่นในเวทนาที่เกิดขึ้นจากการสัมผัส.