| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 17 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | กรุงสาวัตถี |
| Link | สุจริตสูตร |
สุจริตสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในพระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค. โดยหลักธรรมในสุจริตสูตรนี้ กล่าวถึง "สุจริต" ซึ่งหมายถึง ความประพฤติที่ดีงามทางกาย วาจา และใจ.
ในสุจริตสูตร มีการกล่าวถึงเหตุปัจจัยที่ทำให้บุคคลหลังจากตายไปแล้ว สามารถเข้าถึงความเป็นผู้ที่อยู่ร่วมกับเทพทั้งหลายได้ ซึ่งเป็นผลมาจากการประพฤติสุจริตทางกาย วาจา และใจ. หากบุคคลประพฤติทุจริตทางกาย วาจา หรือใจ ก็จะส่งผลให้เกิดโทษ. ในทางตรงกันข้าม หากประพฤติสุจริต จะได้รับอานิสงส์ ๕ ประการ คือ ตนเองไม่ติเตียน, เป็นที่สรรเสริญของผู้รู้, มีกิตติศัพท์อันงาม, ไม่เสื่อมจากสัทธรรม, และตั้งอยู่ในสัทธรรม.
นอกจากนี้ ยังมี ปิยสูตร ซึ่งอยู่ในสังยุตตนิกาย สคาถวรรค ที่กล่าวถึงความรักตน โดยชี้ว่า การประพฤติกายสุจริต วจีสุจริต และมโนสุจริต คือการประพฤติที่รักตน เพราะจะนำไปสู่ความเจริญ.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อนัตตลักขณสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ธัมมกถิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อุโปสถสูตร | พระพุทธเจ้า |
| นาค สุทธิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อุเปกขาสูตร | พระสารีบุตร |
| วักกลิสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปฐวีธาตุสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สัมมาสัมพุทธสูตรที่ ๖ | พระพุทธเจ้า |
| ขันธ์ อรหันตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| มูลคันธทาตาสูตร | พระพุทธเจ้า |