กามภูสูตร

สรุปเนื้อหา กามภูสูตร โดยย่อ

กามภูสูตรเป็นพระสูตรที่ปรากฏในสังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค. สูตรนี้มีเนื้อหาหลักเป็นการสนทนาระหว่างพระกามภูและจิตตคฤหบดี เกี่ยวกับเรื่องของ "สังขาร".

สังขารในที่นี้แบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ กายสังขาร วจีสังขาร และจิตตสังขาร. ลมหายใจเข้าและลมหายใจออกจัดเป็นกายสังขาร เนื่องจากเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นและเกี่ยวเนื่องกับกาย. ส่วนวิตกวิจาร (การตรึกตรอง) จัดเป็นวจีสังขาร เพราะเกิดขึ้นก่อนการเปล่งวาจา. และสัญญา (ความจำได้หมายรู้) กับเวทนา (ความรู้สึก) จัดเป็นจิตตสังขาร เพราะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นและเกี่ยวเนื่องกับจิต.

นอกจากนี้ ในกามภูสูตรยังกล่าวถึง "สัญญาเวทยิตนิโรธสมาบัติ" ซึ่งเป็นสภาวะที่จิตสงบระงับจากการรับรู้และเวทนา. โดยเมื่อภิกษุเข้าสู่สมาบัตินี้ วจีสังขารจะดับไปก่อน ตามด้วยกายสังขาร และสุดท้ายคือจิตตสังขาร. สูตรนี้ยังได้อธิบายถึงลักษณะของพระอรหันต์ผู้ที่ "ตัดกระแส" แห่งตัณหาและ "ไม่มีเครื่องผูกพัน" อันได้แก่ ราคะ โทสะ และโมหะ.