| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 18 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระสารีบุตร |
| ผู้ฟัง | ชัมพุขาทกปริพาชก |
| สถานที่ | แคว้นมคธ |
| Link | เวทนาปัญหาสูตร |
เวทนาสูตรในสังยุตตนิกาย กล่าวถึงลักษณะของเวทนา 3 ชนิด ได้แก่ สุขเวทนา (ความรู้สึกสบาย), ทุกขเวทนา (ความรู้สึกไม่สบาย) และอทุกขมสุขเวทนา (ความรู้สึกเฉยๆ ไม่สุขไม่ทุกข์).
พระสูตรนี้เน้นย้ำว่าเวทนาทุกชนิดล้วนมีความไม่เที่ยง มีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา และเป็นเหตุแห่งทุกข์ในวัฏสงสาร. ความเข้าใจในลักษณะของเวทนาเหล่านี้ เป็นสิ่งสำคัญสำหรับการเจริญวิปัสสนากรรมฐาน เพื่อให้สามารถกำหนดรู้และปล่อยวางเวทนาเหล่านั้นได้ อันจะนำไปสู่การดับทุกข์และบรรลุนิพพาน.
ความเกิดขึ้นของเวทนา มีความเกี่ยวข้องกับผัสสะ (การกระทบสัมผัส) โดยเวทนาเกิดขึ้นเพราะมีผัสสะเป็นปัจจัย เปรียบเสมือนการสีกันของไม้สองท่อนที่ทำให้เกิดความร้อน. ดังนั้น การดับเวทนา จึงต้องอาศัยการดับที่เหตุปัจจัยของมันด้วย เช่น การดับอวิชชา ตัณหา กรรม และผัสสะ.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อวิชชาปหานสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อาทิตตปริยายสูตร | พระพุทธเจ้า |
| เขมาสูตร | เขมาภิกษุณี |
| อุทายิสูตร | พระอานนท์ |
| โกฏฐิกอนัตตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| โกฏฐิกอนิจจสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อาทิตตสูตรที่ ๖ | พระพุทธเจ้า |
| ราหุโลวาทสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สุญญตโลกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สังขิตตธัมมสูตร | พระพุทธเจ้า |