| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 18 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระสารีบุตร |
| ผู้ฟัง | ชัมพุขาทกปริพาชก |
| สถานที่ | แคว้นมคธ |
| Link | อวิชชาปัญหาสูตร |
อวิชชาในสังยุตตนิกาย โดยเฉพาะในอวิชชาปัญหาสูตร หมายถึง ความไม่รู้แจ้ง หรือ ความไม่รู้จริง ซึ่งเป็นรากเหง้าของกิเลสและทุกข์ทั้งปวง.
โดยหลักแล้ว อวิชชาคือความไม่รู้ในอริยสัจ 4 ประการ ได้แก่ ไม่รู้ทุกข์ ไม่รู้เหตุเกิดทุกข์ ไม่รู้ความดับทุกข์ และไม่รู้ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์.
ในการปฏิบัติธรรม อวิชชาปรากฏในรูปของความไม่รู้สึกตัวทั่วพร้อม หรือการขาดสติสัมปชัญญะ ทำให้ไม่สามารถเห็นสภาวะธรรมตามความเป็นจริงได้.
อวิชชาเป็นองค์ประกอบแรกในปฏิจจสมุปบาท โดยมีพุทธพจน์ว่า "เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย สังขารทั้งหลายจึงมี" ซึ่งหมายความว่าความไม่รู้นี้เป็นเหตุให้เกิดการปรุงแต่งทางกาย วาจา ใจ และเป็นจุดเริ่มต้นของวงจรทุกข์ทั้งหมด.
สภาวะตรงข้ามกับอวิชชาคือ วิชชา หรือ ปัญญา ซึ่งเป็นความรู้แจ้งในสัจธรรม การเจริญมรรคมีองค์ 8 โดยเฉพาะสัมมาทิฏฐิ จะช่วยทำลายอวิชชาและนำไปสู่การหลุดพ้นจากทุกข์.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อวิชชาปหานสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อาทิตตปริยายสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อุทายิสูตร | พระอานนท์ |
| โกฏฐิกอนัตตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ตัณหาปัญหาสูตร | พระสารีบุตร |
| สมถวิปัสสนาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อัฏฐสตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ราธทุกขสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ภวปัญหาสูตร | พระสารีบุตร |
| ตติยัชฌานปัญหาสูตร | พระมหาโมคคัลลานะ |