สหัมปติพรหมสูตร

สรุปเนื้อหา สหัมปติพรหมสูตร โดยย่อ

สหัมปติพรหมสูตร เป็นพระสูตรที่ปรากฏในสังยุตตนิกาย มหาวารวรรค. สูตรนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ภายหลังที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ ณ ใต้ต้นอชปาลนิโครธ ริมฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา ตำบลอุรุเวลา. ในขณะนั้น พระพุทธเจ้าทรงดำริถึงอินทรีย์ ๕ ประการ (คือ สัทธินทรีย์, วิริยินทรีย์, สตินทรีย์, สมาธินทรีย์, และปัญญินทรีย์) ซึ่งเมื่อเจริญทำให้มากแล้ว ย่อมนำไปสู่ความหลุดพ้นสู่อมตะ.

เมื่อท้าวสหัมบดีพรหมทราบความรำพึงของพระพุทธเจ้า จึงได้เสด็จลงมายังโลกมนุษย์ เพื่อทูลอาราธนาพระพุทธเจ้าให้แสดงธรรมโปรดสัตว์. ท้าวสหัมบดีพรหมได้ทูลว่า สัตว์โลกที่มีกิเลสเพียงเล็กน้อยยังมีอยู่มาก และขอให้พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมเพื่อเกื้อกูลแก่สัตว์เหล่านั้น. พระพุทธเจ้าทรงพิจารณาด้วยทิพยจักษุแล้ว ทรงเห็นจริงตามที่ท้าวสหัมบดีพรหมกล่าว จึงทรงรับที่จะแสดงธรรม.

ในสูตรนี้ยังกล่าวถึงอดีตชาติของท้าวสหัมบดีพรหมด้วยว่า ในสมัยพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์เคยเป็นภิกษุชื่อ "สหกะ" และได้บำเพ็ญอินทรีย์ ๕ ประการจนสำเร็จพรหมในพรหมโลก. การที่ท้าวสหัมบดีพรหมมาทูลอาราธนาพระพุทธเจ้าให้แสดงธรรมนี้ จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการประกาศพระศาสนา และนำไปสู่การสวดบทอาราธนาธรรม ซึ่งเป็นธรรมเนียมปฏิบัติสืบมา.