หน้าหลัก พระไตรปิฎก AI ธรรมะ E-Book ฐานข้อมูลวัด ติดต่อเรา
พุทธบริษัท
หน้าหลัก / พระสุตตันตปิฎก

อิทธิบาท วิภังคสูตร

พระไตรปิฎก เล่มที่ 19
นิกาย สังยุตตนิกาย
ผู้แสดงธรรม พระพุทธเจ้า
ผู้ฟัง หมู่ภิกษุ
สถานที่
Link อิทธิบาท วิภังคสูตร
ธรรมจักร

สรุปเนื้อหา อิทธิบาท วิภังคสูตร โดยย่อ

อิทธิบาท 4 หรือ อิทธิบาทสี่ คือหลักธรรมสำคัญในพระพุทธศาสนาที่กล่าวถึงหนทางแห่งความสำเร็จ หรือคุณธรรมที่นำไปสู่ความสำเร็จตามที่มุ่งหมายไว้ ในวิภังคสูตร สังยุตตนิกาย (SN 51.20) พระพุทธองค์ได้ทรงแสดงวิธีการเจริญอิทธิบาท 4 โดยละเอียด เพื่อให้เกิดผลมากและมีอานิสงส์มาก อิทธิบาท 4 ประกอบด้วยคุณธรรม 4 ประการ ได้แก่ ฉันทะ วิริยะ จิตตะ และวิมังสา ซึ่งแต่ละประการล้วนเป็นบาทฐานที่เกื้อหนุนให้เกิดความสำเร็จอย่างยั่งยืน ทั้งในทางโลกและทางธรรม

ฉันทะ (Chanda) หมายถึง ความพอใจรักใคร่ในสิ่งที่ทำ มีความสุขกับสิ่งที่ทำ และปรารถนาที่จะทำให้ได้ผลดียิ่งขึ้นไป ในวิภังคสูตรเน้นย้ำว่า การเจริญฉันทะต้องประกอบด้วยฉันทสมาธิและปธานสังขาร คือไม่ให้ฉันทะย่อหย่อนเกินไปอันเกิดจากความเกียจคร้าน หรือต้องประคองเกินไปจนเกิดความฟุ้งซ่าน หรือหดหู่ภายใน การมีฉันทะอย่างพอดี ทำให้เกิดกำลังใจอันแรกที่นำไปสู่คุณธรรมข้ออื่น ๆ

วิริยะ (Viriya) คือ ความเพียรพยายาม ขยันหมั่นประกอบสิ่งนั้นด้วยความเข้มแข็ง อดทน ไม่ท้อถอย และทำอย่างสม่ำเสมอ การเจริญวิริยะในวิภังคสูตรเช่นกัน คือต้องไม่ให้ความเพียรหย่อนยานหรือตึงเครียดเกินไป ไม่หดหู่ภายในหรือฟุ้งซ่านภายนอก วิริยะเป็นพลังที่ช่วยให้การกระทำติดต่อไม่ขาดตอนจนกว่าจะประสบความสำเร็จ

จิตตะ (Citta) หมายถึง ความเอาใจใส่ ตั้งจิตรับรู้ และจดจ่ออยู่กับสิ่งที่ทำ ไม่ปล่อยใจให้ฟุ้งซ่านหรือเลื่อนลอยไป การเจริญจิตตะต้องทำด้วยความเอาใจจดจ่อ มีสมาธิมั่นคง ไม่วางธุระ และไม่เป็นผู้ประมาท ในพระสูตรเน้นการเจริญจิตตสมาธิและปธานสังขาร โดยการรักษาสมดุลของจิต ไม่ให้หดหู่ภายใน (ประกอบด้วยถีนมิทธะ) หรือฟุ้งซ่านไปในภายนอก (ปรารภกามคุณ 5)

วิมังสา (Vimamsa) คือ การใช้ปัญญาไตร่ตรอง พิจารณา ใคร่ครวญ ตรวจสอบหาเหตุผล และหาข้อบกพร่องในสิ่งที่ทำ มีการวางแผน วัดผล คิดค้นวิธีแก้ไขปรับปรุงอยู่เสมอ เป็นการสอดส่องในเหตุและผลแห่งความสำเร็จอย่างลึกซึ้งตลอดเวลา ในวิภังคสูตรได้ชี้ให้เห็นถึงการเจริญวิมังสาโดยมีวิมังคสมาธิและปธานสังขาร คือการพิจารณาตรวจสอบที่ไม่ย่อหย่อนหรือต้องประคองเกินไป และไม่ปล่อยให้ปัญญาหดหู่หรือฟุ้งซ่าน การมีวิมังสาที่สมดุลเป็นสิ่งสำคัญยิ่งในการบรรลุผลลัพธ์ที่ดีที่สุด และเป็นปัจจัยหนึ่งที่นำไปสู่การหลุดพ้นจากทุกข์

โดยสรุป วิภังคสูตรในสังยุตตนิกายจึงเป็นการขยายความวิธีปฏิบัติในอิทธิบาท 4 อย่างละเอียด โดยเน้นการรักษาความสมดุลของแต่ละองค์ธรรม ไม่ให้ตึงหรือหย่อนจนเกินไป ไม่หดหู่หรือฟุ้งซ่าน และให้มีจิตเปิดเผย อบรมจิตให้สว่างอยู่เสมอ การเจริญอิทธิบาท 4 อย่างถูกวิธีเช่นนี้ จะนำมาซึ่งผลอันยิ่งใหญ่และอานิสงส์อันไพศาล รวมถึงการบรรลุอภิญญาและวิมุตติหลุดพ้นจากอาสวะทั้งปวง

ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-03-02




พระสูตรสำคัญในพระไตรปิฎกเล่มที่ 19
พระสูตร ผู้แสดงธรรม
ธัมมจักกัปปวัตตนสูตรพระพุทธเจ้า
สติสูตรที่ ๒พระพุทธเจ้า
สุขินทรีย์ สุทธิกสูตรพระพุทธเจ้า
อานาปานสติ มหากัปปินสูตรพระพุทธเจ้า
อิทธิบาท ปุพพสูตรพระพุทธเจ้า
ปิณโฑลภารทวาชสูตรพระพุทธเจ้า
อิทธิบาท อริยสูตรพระพุทธเจ้า
อริยมรรค อุปาทานสูตรพระพุทธเจ้า
สัตติสตสูตรพระพุทธเจ้า

สารบัญ พระไตรปิฎก

พระไตรปิฎก
พระไตรปิฎก
พระวินัยปิฎก
พระวินัย
พระสุตตันตปิฎก
พระสูตร
พระอภิธรรมปิฎก
พระอภิธรรม

Copyright © 2026 Buddhaparisa.org