| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 12 |
| นิกาย | มัชฌิมนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | ชาวบ้านสาลา |
| สถานที่ | แคว้นโกศล |
| Link | สาเลยยกสูตร |
สาเลยยกสูตร (Saleyyaka Sutta) เป็นพระสูตรในพระไตรปิฎกที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงแก่ชาวบ้านสาเลยยะ โดยเน้นการสั่งสอนฆราวาสให้ปฏิบัติธรรม
ใจความสำคัญคือ การประพฤติปฏิบัติกรรมดี ๑๐ ประการ (ทสกุศลกรรมบถ) อันได้แก่ การเว้นจากการฆ่าสัตว์, ลักทรัพย์, ประพฤติผิดในกาม, พูดเท็จ, พูดส่อเสียด, พูดคำหยาบ, พูดเพ้อเจ้อ และการไม่เพ่งเล็งอยากได้ของผู้อื่น, การไม่มีจิตพยาบาท, การมีสัมมาทิฏฐิ (ความเห็นชอบ)
ผู้ที่ตั้งใจปฏิบัติกรรมดีเหล่านี้ย่อมได้ไปเกิดในสุคติโลกสวรรค์ เป็นการวางรากฐานการดำเนินชีวิตที่ดีงามสำหรับคฤหัสถ์
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| สัมมาทิฏฐิสูตร | พระสารีบุตร |
| มหาสติปัฏฐานสูตร ๑ | พระพุทธเจ้า |
| อลคัททูปมสูตร | พระพุทธเจ้า |
| รถวินีตสูตร | พระปุณณมันตานีบุตร |
| มหาโคสิงคสูตร | พระพุทธเจ้า |
| มหาเวทัลลสูตร | พระสารีบุตร |
| จูฬเวทัลลสูตร | ธัมมทินนาเถรี |
| จูฬตัณหาสังขยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| เจโตขีลสูตร | พระพุทธเจ้า |
| จูฬโคปาลสูตร | พระพุทธเจ้า |
