| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 16 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระอานนท์ |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | พระเชตวัน กรุงสาวัตถี |
| Link | อาหารสูตร |
สังยุตตนิกายมิได้นำเสนอ "สูตรอาหาร" ในความหมายสมัยใหม่ที่เน้นส่วนผสมและวิธีการปรุง แต่เป็นการกล่าวถึงอาหารในฐานะปัจจัยสี่ที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตของพระภิกษุและฆราวาส
อาหารที่พบบ่อยได้แก่ ข้าว, ข้าวต้ม (ยาคู), แกง, น้ำผึ้ง, น้ำอ้อย, เนยใส, น้ำมัน, เกลือ, ผลไม้, ผัก และเนื้อสัตว์ (ที่บริสุทธิ์ ๓ อย่าง คือ ไม่เห็น ไม่ได้ยิน ไม่รังเกียจว่าเขาฆ่าเจาะจงเพื่อตน)
จุดประสงค์หลักของการบริโภคอาหารตามที่ระบุในสังยุตตนิกายคือ เพื่อหล่อเลี้ยงร่างกายให้ดำรงอยู่ เพื่อการปฏิบัติธรรมและบำเพ็ญเพียร เน้นการฉันเพื่อบำรุงกาย ไม่ใช่เพื่อความเอร็ดอร่อยหรือตัณหา โดยฉันอย่างมีสติและประมาณตน
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| ปฏิจจสมุปปาทสูตร | พระอานนท์ |
| อัสสุตวาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สัญญาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อัฏฐิสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สคาถกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อัตถิราคสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อโนตตัปปมูลกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| นามรูปสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทุติยปัญจเวรภยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทุติยอัสสุตวาสูตร | พระพุทธเจ้า |