| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 16 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | พระเชตวัน กรุงสาวัตถี |
| Link | ปัจจยสูตร |
ปัจจยสูตร ในสังยุตตนิกาย เป็นพระสูตรที่อธิบายหลักธรรมสำคัญคือ ปฏิจจสมุปบาท (Dependent Origination) ซึ่งเป็นกระบวนการของการเกิดขึ้นและดับไปของทุกข์.
พระสูตรนี้แสดงถึงการที่ธรรมทั้งหลายอาศัยปัจจัยปรุงแต่งกันเป็นลูกโซ่ โดยเริ่มต้นจาก "อวิชชา" (ความไม่รู้) เป็นปัจจัยให้เกิด "สังขาร" (การปรุงแต่ง), ไล่เรียงไปจนถึง "ชรามรณะ" (ความแก่และความตาย) ซึ่งเป็นวงจรแห่งทุกข์ และในทางกลับกัน การดับไปของอวิชชา ก็ย่อมทำให้สังขารและธรรมอื่นๆ ดับตามไปด้วย นำไปสู่การดับทุกข์.
สาระสำคัญคือการเน้นย้ำว่า ทุกข์ทั้งมวลไม่ได้เกิดขึ้นโดยปราศจากเหตุปัจจัย แต่เกิดจากการทำงานร่วมกันของธรรมต่างๆ การเข้าใจปัจจยสูตรจึงเป็นการเข้าใจรากเหง้าของวัฏสงสารและหนทางสู่การพ้นทุกข์.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| ปฏิจจสมุปปาทสูตร | พระอานนท์ |
| อัสสุตวาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทุติยปัญจเวรภยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| เจตนาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทุกขสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทีฆโลมิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปัพพตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อุปาทานสูตร | พระพุทธเจ้า |
| โลกสูตรที่ ๔ | พระพุทธเจ้า |
| นันทสูตร | พระพุทธเจ้า |