| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 16 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | พระเชตวัน กรุงสาวัตถี |
| Link | อุปาทานสูตร |
อุปาทานสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในสังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค. เนื้อหาสาระหลักของพระสูตรนี้กล่าวถึง "ธรรมเป็นที่ตั้งแห่งอุปาทาน" และ "อุปาทาน".
ธรรมเป็นที่ตั้งแห่งอุปาทาน ได้แก่ รูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ. ส่วนอุปาทาน คือ ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในสิ่งเหล่านี้. กล่าวอีกนัยหนึ่ง อุปาทานหมายถึง ความยึดมั่นถือมั่นในขันธ์ทั้ง 5 อันเกิดจากความยินดีพอใจในสิ่งเหล่านั้น.
อุปาทานสูตรนี้จึงเป็นคำสอนที่ชี้ให้เห็นถึงสาเหตุของความยึดมั่นถือมั่น ซึ่งเป็นต้นเหตุแห่งทุกข์ และเป็นแนวทางในการพิจารณาธรรมเพื่อให้เกิดความหน่ายและหลุดพ้นจากวัฏสงสาร.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| ปฏิจจสมุปปาทสูตร | พระอานนท์ |
| อัสสุตวาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สคาถกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ผัสสนานัตตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| โลกสูตรที่ ๔ | พระพุทธเจ้า |
| ทุติยอวิชชาปัจจยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ญาณวัตถุสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปัญจเวรภยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปัพพตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อัสสุสูตร | พระพุทธเจ้า |