| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 17 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | กรุงสาวัตถี |
| Link | ยทนิจจสูตร |
ยทนิจจสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในหมวด "ขันธวารวรรค" ของ "สังยุตตนิกาย". ใจความสำคัญของพระสูตรนี้ คือ การแสดงถึงไตรลักษณ์ของขันธ์ 5 (รูป, เวทนา, สัญญา, สังขาร, วิญญาณ) ว่าล้วนแต่ไม่เที่ยง (อนิจจัง) เป็นทุกข์ (ทุกขัง) และเป็นอนัตตา (ไม่มีตัวตนที่แท้จริง).
พระสูตรนี้สอนให้พิจารณาเห็นความไม่เที่ยง ความเป็นทุกข์ และความเป็นอนัตตาของสิ่งทั้งปวง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในขันธ์ 5 อันเป็นส่วนประกอบของชีวิต. เมื่อพิจารณาเห็นดังนี้แล้ว ย่อมเกิดความเบื่อหน่าย คลายกำหนัด และหลุดพ้นจากกองทุกข์ทั้งปวง.
การรู้แจ้งเห็นจริงตามความเป็นจริงว่า "สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์ สิ่งใดเป็นทุกข์ สิ่งนั้นเป็นอนัตตา" จะนำไปสู่การเห็นว่า "นั่นไม่ใช่ของเรา เราไม่เป็นนั่น นั่นไม่ใช่อัตตาของเรา" ซึ่งเป็นการคลายความยึดมั่นถือมั่น และเป็นหนทางสู่การดับทุกข์โดยสิ้นเชิง.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อนัตตลักขณสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ธัมมกถิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อุเปกขาสูตร | พระสารีบุตร |
| อวิชชาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สุจริตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อฆมูลสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อัสสาทสูตร | พระพุทธเจ้า |
| วิเวกชสูตร | พระสารีบุตร |
| นาค สุทธิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปีติสูตร | พระสารีบุตร |