| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 17 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | กรุงสาวัตถี |
| Link | ยทนัตตาสูตร |
ยทนัตตาสูตร เป็นส่วนหนึ่งของสังยุตตนิกาย ซึ่งเป็นคัมภีร์พระไตรปิฎกที่รวบรวมพระสูตรที่จัดกลุ่มตามหัวข้อ เรื่องที่เกี่ยวข้อง หรือบุคคลที่เกี่ยวข้อง. สังยุตตนิกายมีทั้งหมด 56 สังยุต และประกอบด้วยพระสูตรจำนวนมาก.
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ยทนัตตาสูตรนี้ อยู่ในหมวดขันธวารวรรค ของสังยุตตนิกาย. ในพระสูตรนี้ พระพุทธเจ้าทรงแสดงหลักธรรมเกี่ยวกับ "อนัตตา" หรือ "ความเป็นอนัตตา" ของขันธ์ 5 คือ รูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ. พระองค์ทรงอธิบายว่า ขันธ์ทั้ง 5 นี้มีความไม่เที่ยงเป็นธรรมดา เป็นทุกข์ และเป็นอนัตตา คือไม่มีตัวตนที่แท้จริง. การพิจารณาเห็นสิ่งเหล่านี้ตามความเป็นจริงว่า "นั่นไม่ใช่ของเรา เราไม่เป็นนั่น นั่นไม่ใช่อัตตาของเรา" คือหนทางแห่งการเห็นแจ้งในธรรม.
ยทนัตตาสูตรมีความสำคัญ เนื่องจากเป็นพระสูตรที่แสดงลักษณะแห่งความเป็นอนัตตาอย่างชัดเจน และกล่าวกันว่าหลังจากที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงพระสูตรนี้แล้ว ได้บังเกิดพระอรหันต์ขึ้นเป็นจำนวนมาก.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อนัตตลักขณสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ธัมมกถิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| มูลคันธทาตาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปณีตตรสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ขันธ์ อรหันตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| จักขุสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อวิชชาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สเหตุทุกขสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทวยการีสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ราธสูตร | พระพุทธเจ้า |