| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 17 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | พระราธะ |
| สถานที่ | กรุงสาวัตถี |
| Link | ราธสูตร |
ราธสูตร เป็นส่วนหนึ่งของสังยุตตนิกายในพระไตรปิฎก. สังยุตตนิกายจัดเป็นหมวดคำสอนที่รวบรวมพระสูตรไว้เป็นกลุ่ม.
ในราธสูตร พระพุทธเจ้าทรงแสดงแก่ภิกษุชื่อราธะ ถึงสิ่งที่เป็นทุกข์ และให้ละความพอใจในสิ่งนั้นเสีย. ทรงอธิบายว่า สิ่งใดก็ตามที่เป็นทุกข์ ควรละความพอใจในสิ่งนั้น. สิ่งที่เป็นทุกข์ ได้แก่ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ รวมถึงรูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ และธรรมารมณ์ ที่เป็นอารมณ์ของผัสสะ ก่อให้เกิดเวทนา.
นอกจากนี้ ราธสูตรยังอธิบายถึงสาเหตุที่เรียกว่า "สัตว์" ว่าเกิดจากการมีความพอใจ ความกำหนัด ความเพลิดเพลิน และความทะยานอยากในรูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ. เมื่อสิ่งเหล่านี้ยังคงมีอยู่ มารหรือความตายก็ยังมีอยู่.
ในบางสูตรที่เกี่ยวข้องกับท่านพระราธะ เช่น สมณพราหมณสูตร ได้กล่าวถึงอุปาทานขันธ์ 5 คือ รูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ โดยระบุว่าผู้ที่รู้ชัดถึงคุณ โทษ และธรรมเครื่องสลัดออกในขันธ์เหล่านี้จึงควรยกย่องว่าเป็นสมณพราหมณ์.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อนัตตลักขณสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ธัมมกถิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อุเปกขาสูตร | พระสารีบุตร |
| สเหตุอนัตตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อสัสสตทิฏฐิสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อัชฌัตตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สมุทยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| นัตถิทินนสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อาทิตตสูตรที่ ๙ | พระพุทธเจ้า |
| ขันธ์ อรหันตสูตร | พระพุทธเจ้า |