| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 17 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | กรุงสาวัตถี |
| Link | ธัมมกถิกสูตร |
ธัมมกถิกสูตร ในสังยุตตนิกาย พระไตรปิฎก เป็นพระสูตรที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงถึงลักษณะของ "ธัมมกถิกะ" หรือผู้แสดงธรรมที่แท้จริง
พระพุทธเจ้าทรงอธิบายว่า ผู้ที่จะเรียกว่า "ธัมมกถิกะ" หรือผู้แสดงธรรมที่แท้จริงได้นั้น มิใช่เพียงแค่สามารถพูดหรือแสดงธรรมได้เท่านั้น แต่ต้องเป็นผู้ที่ประพฤติปฏิบัติธรรมตามที่ตนเองแสดง และสามารถละราคะ โทสะ โมหะ (ความโลภ ความโกรธ ความหลง) ได้แล้วด้วย
ดังนั้น สาระสำคัญของธัมมกถิกสูตรคือ การเน้นย้ำว่าผู้แสดงธรรมที่แท้จริงต้องเป็นผู้ที่ปฏิบัติธรรมตามคำสอนอย่างเคร่งครัด และชำระกิเลสของตนให้หมดสิ้นไป เพื่อให้คำสอนของตนมีน้ำหนักและความน่าเชื่อถืออย่างแท้จริง
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อนัตตลักขณสูตร | พระพุทธเจ้า |
| วิญญาณสูตรที่ ๓ | พระพุทธเจ้า |
| ราธสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สมุทยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สเหตุอนิจจสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อัชฌัตตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| เขมกสูตร | พระทาสกะ |
| สุจริตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| หลิททิกานิสูตร | พระมหากัจจานะ |