ปณีตตรสูตร

สรุปเนื้อหา ปณีตตรสูตร โดยย่อ

ปณีตตรสูตร หรือ กรณียเมตตสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในหมวดขุททกปาฐะ ของขุททกนิกาย ในพระสุตตันตปิฎก. พระสูตรนี้กล่าวถึงการเจริญเมตตาและการปฏิบัติเพื่อนำไปสู่การบรรลุมรรคผล.

ในสมัยพุทธกาล พระภิกษุประมาณ 500 รูป ได้ไปเจริญกรรมฐานในป่าหิมพานต์ ทำให้เหล่าเทวดาที่สิงสถิตอยู่ตามต้นไม้ได้รับความเดือดร้อนและพยายามขับไล่พระภิกษุเหล่านั้นด้วยอุบายต่างๆ. พระภิกษุเหล่านั้นจึงไปเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า พระพุทธองค์จึงตรัสกรณียเมตตสูตร เพื่อให้พระภิกษุนำไปสวดเจริญเมตตาแก่เทวดาและเหล่ามารทั้งหลาย. เมื่อเหล่าเทวดาได้ฟังพระสูตรนี้ ก็เกิดความอ่อนโยนและให้ความคุ้มครองแก่พระภิกษุ ทำให้พระภิกษุสามารถบำเพ็ญเพียรสำเร็จ.

เชื่อกันว่าการสวดกรณียเมตตสูตร จะช่วยคุ้มครองป้องกันภัยอันตราย ทำให้เป็นที่รักของผู้อื่น และเปลี่ยนศัตรูให้กลายเป็นมิตร. พระสูตรนี้มีลักษณะเป็นคาถา 10 บท และบางครั้งเรียกว่า "เมตตสูตร" หรือ "เมตตปริตร" เนื่องจากใช้สวดเป็นพระปริตรเพื่อป้องกันภยันตรายต่างๆ.