| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 18 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | |
| Link | ธัมมกถิกปุจฉาสูตร |
ธัมมกถิกปุจฉาสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในพระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค. ในสูตรนี้ พระผู้มีพระภาคทรงแสดงถึงลักษณะของ "ธรรมกถึก" ว่า คือภิกษุผู้แสดงธรรมเพื่อความเบื่อหน่าย เพื่อคลายกำหนัด และเพื่อความดับทุกข์.
พระสูตรนี้ยังอธิบายถึงการเป็นธรรมกถึกใน 3 ระดับ คือ 1. ภิกษุผู้แสดงธรรมเพื่อให้เกิดความเบื่อหน่าย คลายกำหนัด และดับกิเลส 2. ภิกษุผู้ปฏิบัติธรรมเพื่อความเบื่อหน่าย คลายกำหนัด และดับกิเลส (เรียกว่าผู้ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม) 3. ภิกษุผู้หลุดพ้นแล้วเพราะความเบื่อหน่าย คลายกำหนัด และดับกิเลส (เรียกว่าผู้บรรลุนิพพานในปัจจุบัน).
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อวิชชาปหานสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อาทิตตปริยายสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อัฏฐสตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ราธทุกขสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปุณณสูตร | พระพุทธเจ้า |
| พาหิยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ธัมมวาทีปัญหาสูตร | พระสารีบุตร |
| นิพพานปัญหาสูตร | พระสารีบุตร |
| โกฏฐิกอนิจจสูตร | พระพุทธเจ้า |
| โกฏฐิกทุกขสูตร | พระพุทธเจ้า |