| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 18 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | |
| Link | สุขสูตร |
สุขสูตรในพระไตรปิฎก สังยุตตนิกาย โดยสรุปกล่าวถึงเรื่องเวทนา 3 คือ สุขเวทนา ทุกขเวทนา และอทุกขมสุขเวทนา. เมื่อภิกษุพิจารณาเวทนาเหล่านี้ รู้ว่ามีความเสวยอารมณ์ทั้งที่เป็นภายในและภายนอก เป็นสุข ทุกข์ หรือไม่ทุกข์ไม่สุข มีความพินาศเป็นธรรมดา ย่อมคลายความยินดีในเวทนานั้นได้.
นอกจากนี้ ยังมีสุขสูตรอื่นที่กล่าวถึงความสุขในลักษณะต่างๆ เช่น สุข 4 ประการของคฤหัสถ์ที่เกิดจากการมีทรัพย์ การจ่ายทรัพย์ การไม่เป็นหนี้ และการประกอบอาชีพที่ปราศจากโทษ. อีกนัยหนึ่ง สุขสูตรที่กล่าวถึงในอังคุตตรนิกาย ชี้ให้เห็นว่าภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม 6 ประการ ย่อมเป็นผู้มากด้วยสุขและโสมนัสในปัจจุบัน และเป็นเหตุให้สิ้นอาสวะ.
ในส่วนของสังคหสูตร ซึ่งเป็นธรรมอันเป็นเครื่องสงเคราะห์โลก มี 4 ประการ คือ ทาน (การให้) ความเป็นผู้มีวาจาน่ารัก การประพฤติประโยชน์ และความเป็นผู้มีตนเสมอ.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อวิชชาปหานสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อาทิตตปริยายสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สุญญตโลกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อวิชชาปัญหาสูตร | พระสารีบุตร |
| อสังขตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| เวทนาปัญหาสูตร | พระสารีบุตร |
| ราหุโลวาทสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทุติยกามภูสูตร | พระกามภู |
| โคทัตตสูตร | พระโคทัตตะ |
| เวสาลีสูตร | พระพุทธเจ้า |