| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 18 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระมหาโมคคัลลานะ |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | พระเชตวัน กรุงสาวัตถี |
| Link | ทุติยัชฌานปัญหาสูตร |
ทุติยัชฌานปัญหาสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในคัมภีร์สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค โดยท่านพระมหาโมคคัลลานะได้กล่าวถึงปัญหาเรื่องทุติยฌาน
ในสูตรนี้ ทุติยฌานถูกอธิบายว่า เป็นสภาวะที่เกิดขึ้นเมื่อวิตกวิจารสงบระงับไป ทำให้จิตมีความผ่องใสในภายใน เป็นสภาวะที่จิตเป็นหนึ่งเดียว ปราศจากวิตกวิจาร แต่ยังคงมีปีติและสุขอันเกิดจากสมาธิอยู่
กล่าวโดยย่อ ทุติยัชฌานคือการเข้าถึงสภาวะที่จิตสงบจากความคิดปรุงแต่ง (วิตก วิจาร) แต่ยังคงมีปีติ (ความอิ่มใจ) และสุข (ความสบายใจ) อันเกิดจากสมาธิ
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อวิชชาปหานสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อาทิตตปริยายสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สังขิตตธัมมสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อสังขตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ราธอนิจจสูตร | พระพุทธเจ้า |
| มหกปาฏิหาริยสูตร | พระมหกะ |
| อนุราธสูตรที่ ๒ | พระอนุราธะ |
| คันธภกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อวิชชาปัญหาสูตร | พระสารีบุตร |
| อัชฌัตตทุกขสูตร | พระพุทธเจ้า |