| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 18 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระมหาโมคคัลลานะ |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | พระเชตวัน กรุงสาวัตถี |
| Link | ตติยัชฌานปัญหาสูตร |
ตติยัชฌานปัญหาสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในหมวดโมคคัลลานสังยุต สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค. พระสูตรนี้กล่าวถึงปัญหาเกี่ยวกับ "ตติยฌาน" ซึ่งเป็นฌานที่สาม.
ในสูตรนี้ ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้พิจารณาถึงลักษณะของตติยฌาน โดยกล่าวว่า เมื่อวิตกวิจารสงบระงับไป ภิกษุจะเข้าถึงทุติยฌาน ซึ่งมีความผ่องใสในภายใน จิตเป็นหนึ่งเดียว ไม่มีวิตกวิจาร แต่มีปีติและสุขอันเกิดจากสมาธิ. อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาถึงตติยฌาน พระผู้มีพระภาคตรัสว่า แม้ทุติยฌานก็ยังหวั่นไหว เพราะปีติและสุขยังไม่ดับ. สำหรับตติยฌาน พระผู้มีพระภาคตรัสว่า อุเบกขาและสุขยังไม่ดับ จึงยังมีความหวั่นไหวในตติยฌานนั้น.
พระสูตรนี้จึงเป็นการอธิบายถึงคุณลักษณะของการเข้าฌานแต่ละขั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระดับทุติยฌานและตติยฌาน เพื่อให้เห็นถึงความละเอียดของสภาวะจิตที่เปลี่ยนไปตามลำดับขั้นของการปฏิบัติ.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อวิชชาปหานสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อาทิตตปริยายสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อุปาทานิยธัมมสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สารีปุตตสัทธิวิหาริกสูตร | พระสารีบุตร |
| ราธทุกขสูตร | พระพุทธเจ้า |
| กายคตาสติสูตร | พระพุทธเจ้า |
| มหกปาฏิหาริยสูตร | พระมหกะ |
| มณิจูฬกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| เวสาลีสูตร | พระพุทธเจ้า |
| มาตุคามสูตร | พระพุทธเจ้า |