| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 18 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระมหาโมคคัลลานะ |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | พระเชตวัน กรุงสาวัตถี |
| Link | จตุตถัชฌานปัญหาสูตร |
จตุตถัชฌานปัญหาสูตร เป็นส่วนหนึ่งของสังยุตตนิกาย ซึ่งเป็นหมวดที่ว่าด้วยฌานต่างๆ โดยเฉพาะโมคคัลลานสังยุต. สูตรนี้กล่าวถึงลักษณะของจตุตถฌาน ซึ่งเป็นฌานที่ 4 ในรูปฌาน.
ลักษณะสำคัญของจตุตถฌาน คือ การละสุขและทุกข์ รวมถึงโสมนัสและโทมนัสทั้งหลายสิ้นเชิง. ในขณะที่เข้าถึงจตุตถฌาน จิตจะตั้งมั่นอยู่ในอุเบกขา ความสงบ และสติที่บริสุทธิ์. ไม่มีสุขเวทนาหรือทุกขเวทนาปรากฏ แต่เป็นอทุกขมสุขเวทนา หรือเวทนาที่มิใช่สุข มิใช่ทุกข์.
การเจริญจตุตถฌานนี้ถือเป็นธรรมอันหนึ่งในการละอาสวะ และเป็นฐานสำคัญสำหรับการเจริญวิปัสสนาเพื่อละกิเลส. เมื่อจิตมีกำลังจากการเข้าถึงจตุตถฌานแล้ว หากพิจารณาเห็นธรรมทั้งหลายตามความเป็นจริง คือ ความไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา ย่อมสามารถนำไปสู่ความสิ้นไปแห่งอาสวะ และบรรลุนิพพานได้.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อวิชชาปหานสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อาทิตตปริยายสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทุติยสารีปุตตโกฏฐิตสูตร | พระสารีบุตร |
| โกฏฐิกทุกขสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อาสวปัญหาสูตร | พระสารีบุตร |
| ปุณณสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อุปาทานปัญหาสูตร | พระสารีบุตร |
| ภารทวาชสูตร | พระปิณโฑลภารทวาชะ |
| อุทายิสูตร | พระอานนท์ |
| โคทัตตสูตร | พระโคทัตตะ |