| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 18 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | |
| Link | สมถวิปัสสนาสูตร |
สมถวิปัสสนาสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในหมวดสังยุตตนิกาย มีเนื้อหาเกี่ยวกับการปฏิบัติธรรมเพื่อให้หลุดพ้นจากกองทุกข์ โดยเน้นที่การเจริญสมถะและวิปัสสนาควบคู่กันไป หรือเจริญอย่างใดอย่างหนึ่งก่อนก็ได้ ขึ้นอยู่กับจริตของผู้ปฏิบัติ.
สมถะ คือ การฝึกจิตให้สงบเป็นสมาธิ เพื่อระงับนิวรณ์และกิเลสต่างๆ ทำให้จิตมั่นคง ไม่ฟุ้งซ่าน. ส่วนวิปัสสนา คือ การฝึกอบรมปัญญาให้เห็นแจ้งในไตรลักษณ์ (อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา) ของสังขารทั้งปวง อันจะนำไปสู่การละวางความยึดมั่นถือมั่น และการหลุดพ้นจากทุกข์.
โดยทั่วไปมีแนวทางการปฏิบัติ 3 รูปแบบหลัก คือ:
การปฏิบัติสมถวิปัสสนาทั้งสองอย่างนี้ มีความสำคัญอย่างยิ่งในพระพุทธศาสนา โดยสมถะเป็นบาทฐานให้เกิดปัญญาที่เฉียบแหลม และวิปัสสนาเป็นหนทางสู่การพ้นทุกข์โดยแท้จริง. การปฏิบัติที่ถูกต้องตามแนวทางนี้ จะนำไปสู่การบรรลุมรรคผลนิพพาน.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อวิชชาปหานสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อาทิตตปริยายสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อรหัตตปัญหาสูตร | พระสารีบุตร |
| ทุติยกามภูสูตร | พระกามภู |
| สุญญตโลกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปฐมกามภูสูตร | พระกามภู |
| โกฏฐิกทุกขสูตร | พระพุทธเจ้า |
| เปยยา ปุริสสูตร | พระพุทธเจ้า |
| มหกปาฏิหาริยสูตร | พระมหกะ |
| เขตตูปมสูตร | พระพุทธเจ้า |