โมคคัลลานสูตรที่ ๗

สรุปเนื้อหา โมคคัลลานสูตรที่ ๗ โดยย่อ

โมคคัลลานสูตรที่ ๗ แห่งสังยุตตนิกาย เป็นพระสูตรที่กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระมหาโมคคัลลานะแสดงฤทธิ์ทำให้ปราสาทของนางวิสาขามิคารมารดาหวั่นไหว เพื่อให้ภิกษุที่ฟุ้งซ่าน เกิดความสังเวช.

อีกนัยหนึ่ง โมคคัลลานสูตร (อาจเป็นสูตรอื่นที่ชื่อคล้ายกัน) ได้กล่าวถึงอุบายในการแก้ง่วงของภิกษุ โดยพระพุทธเจ้าทรงแนะนำวิธีต่างๆ ตั้งแต่การทำในใจถึงสัญญา การสาธยายธรรม การลุกขึ้นยืน การทำใจถึงโลกสัญญา การอธิษฐานจงกรม ไปจนถึงการสำเร็จสีหไสยา (การนอนตะแคงขวา). นอกจากนี้ ยังมีการกล่าวถึงข้อปฏิบัติเพื่อไม่ให้ภิกษุเข้าไปชูงวงในตระกูล หรือพูดถ้อยคำอันเป็นเหตุให้ทุ่มเถียงกัน ซึ่งล้วนเป็นสิ่งที่จะทำให้จิตฟุ้งซ่านและห่างไกลจากสมาธิ.

โดยสรุป โมคคัลลานสูตรในสังยุตตนิกาย มีเนื้อหาที่หลากหลายเกี่ยวกับพระมหาโมคคัลลานะ ทั้งในด้านการแสดงฤทธิ์ การเป็นแบบอย่างที่ดี และการให้ธรรมะเพื่อแก้ไขข้อบกพร่องทางจิตใจของภิกษุ.