จิรัฏฐิติสูตร

สรุปเนื้อหา จิรัฏฐิติสูตร โดยย่อ

จิรัฏฐิติสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในพระสุตตันตปิฎก เล่มที่ 19 สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค.

เนื้อหาสำคัญของพระสูตรนี้เกี่ยวข้องกับ "ความดำรงอยู่ได้นานแห่งพระสัทธรรม". ท่านพระภัททะได้ทูลถามท่านพระอานนท์ถึงเหตุและปัจจัยที่ทำให้พระสัทธรรมดำรงอยู่ได้ไม่นาน หรือดำรงอยู่ได้นาน หลังจากการปรินิพพานของพระตถาคต.

คำตอบของท่านพระอานนท์คือ การที่พระสัทธรรมดำรงอยู่ได้ไม่นานนั้นเป็นเพราะสติปัฏฐาน 4 ไม่ได้รับการเจริญ ทำให้มาก. ในทางกลับกัน การที่พระสัทธรรมดำรงอยู่ได้นานนั้น เป็นเพราะสติปัฏฐาน 4 ได้รับการเจริญ ทำให้มาก.

สติปัฏฐาน 4 ประการ ได้แก่ การพิจารณาเห็นกายในกาย, เวทนาในเวทนา, จิตในจิต, และธรรมในธรรม อยู่เสมอ ด้วยความเพียร มีสัมปชัญญะ และมีสติ เพื่อละอภิชฌา (ความเพ่งเล็งอยากได้) และโทมนัส (ความเศร้าหมองใจ) ในโลก.