With Prince Abhaya
พระสูตรอภยสูตรนี้เล่าถึงเหตุการณ์ที่พระพุทธองค์ประทับอยู่ ณ ภูเขาคิชฌกูฏ ใกล้กรุงราชคฤห์ วันหนึ่งเจ้าชายอภัยได้เข้าเฝ้าและทูลถามพระองค์เกี่ยวกับคำกล่าวของปูรณะกัสสปะที่ว่า “การไม่รู้ไม่เห็นหามีเหตุปัจจัยไม่ การรู้เห็นหามีเหตุปัจจัยไม่” พระพุทธเจ้าได้ตรัสแย้งทันทีว่า “การไม่รู้ไม่เห็น มีเหตุปัจจัย และการรู้เห็น ก็มีเหตุปัจจัย”
เมื่อเจ้าชายอภัยทูลถามถึงเหตุปัจจัยของการไม่รู้ไม่เห็น พระพุทธองค์ได้ทรงอธิบายว่า เกิดจากใจที่ถูกครอบงำและหมกมุ่นในสิ่งต่าง ๆ ที่เป็นอุปสรรคต่อปัญญา ซึ่งเรียกว่า "นิวรณ์" ได้แก่:
เจ้าชายอภัยยอมรับว่านิวรณ์เพียงข้อเดียวก็ทำให้ไม่สามารถรู้เห็นตามความเป็นจริงได้แล้ว จะนับประสาอะไรกับนิวรณ์ทั้งห้า
จากนั้น เจ้าชายได้ทูลถามถึงเหตุปัจจัยของการรู้เห็น พระพุทธองค์ตรัสว่า เกิดจากการที่ภิกษุเจริญธรรมที่เป็นไปเพื่อการตรัสรู้ ซึ่งเรียกว่า "โพชฌงค์" โดยอาศัยวิเวก วิราคะ นิโรธะ และน้อมไปสู่การสละ ได้แก่:
เจ้าชายอภัยรับรองว่าโพชฌงค์เหล่านี้เป็นองค์ธรรมแห่งการตรัสรู้จริง เมื่อได้ฟังพระสูตรนี้ ความเหน็ดเหนื่อยทางกายและใจของเจ้าชายก็พลันหายไป และทรงเข้าใจพระธรรมโดยสมบูรณ์
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →