ทุติยสิเนรุปัพพตราชสูตร

ทุติยสิเนรุปัพพตราชสูตร (สังยุตตนิกาย SN 56.50) นำเสนอคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับการเปรียบเทียบปริมาณความทุกข์ที่อริยสาวกผู้ได้สัมมาทิฏฐิได้ละขาดแล้ว กับความทุกข์ที่ยังคงเหลืออยู่ โดยใช้ภูเขาสิเนรุเป็นอุปมา. พระพุทธองค์ทรงตรัสถามภิกษุทั้งหลายว่า หากภูเขาสิเนรุราชซึ่งเป็นราชาแห่งภูเขาทั้งหลาย ถูกทำลายและสึกกร่อนไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงก้อนกรวดขนาดเมล็ดถั่วเขียวหรือเมล็ดผักกาดเพียงเจ็ดเม็ด ส่วนไหนจะมีมากกว่ากัน.

ภิกษุทั้งหลายกราบทูลตอบว่า ส่วนที่ภูเขาสิเนรุราชถูกทำลายไปแล้วย่อมมากกว่ามาก ส่วนก้อนกรวดที่เหลือเพียงเจ็ดเม็ดนั้นนับว่าเล็กน้อย ไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบกันได้เลย.

พระผู้มีพระภาคจึงทรงอุปมาว่า ในทำนองเดียวกัน อริยสาวกผู้สมบูรณ์ด้วยทิฏฐิ ผู้ที่ได้แทงตลอดอริยสัจแล้ว ความทุกข์ที่เขาได้ละขาดแล้วย่อมมีมากกว่าอย่างประมาณมิได้ ส่วนความทุกข์ที่เหลืออยู่นั้นน้อยนิด ไม่นับว่าเป็นการเปรียบเทียบกันได้เลย. ความทุกข์ที่เหลืออยู่นั้นอย่างมากก็เพียงแค่การเกิดอีกเจ็ดชาติเท่านั้น. อริยสาวกผู้นั้นย่อมเข้าใจตามความเป็นจริงว่า "นี้คือทุกข์" "นี้คือเหตุแห่งทุกข์" "นี้คือความดับทุกข์" และ "นี้คือข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์" หรืออริยมรรคมีองค์ 8. ด้วยเหตุนี้ ภิกษุทั้งหลายจึงควรพยายามเพื่อเข้าใจอริยสัจ 4.