ปริหานสูตร

สรุปเนื้อหา ปริหานสูตร โดยย่อ

ปริหานสูตร เป็นพระสูตรในสังยุตตนิกาย มีเนื้อหาเกี่ยวกับการเสื่อมและการไม่เสื่อมจากกุศลธรรม. พระสูตรนี้มีหลายส่วน เช่น ปริหานสูตรที่แสดงถึงอกุศลกรรมที่ทำให้เกิดความเสื่อม และอปริหานิยสูตรที่กล่าวถึงธรรมอันไม่เสื่อม.

เนื้อหาโดยย่อของปริหานสูตรแสดงถึง "ปริหานธรรม" คือธรรมที่ทำให้เกิดความเสื่อม และ "อปริหานธรรม" คือธรรมอันไม่เสื่อม. ภิกษุผู้มีธรรมอันเสื่อม คือ ภิกษุที่ไม่ฟังธรรมใหม่ หรือธรรมที่เคยฟังแล้วก็เลอะเลือน ไม่สามารถระลึกรู้ธรรมที่เคยรู้ได้. ในทางตรงกันข้าม ภิกษุผู้มีธรรมอันไม่เสื่อม คือ ภิกษุที่ยังคงฟังธรรมใหม่ ธรรมที่เคยฟังแล้วก็ไม่เลอะเลือน และสามารถระลึกรู้ธรรมที่เคยรู้ได้.

นอกจากนี้ ยังมีปริหานสูตรที่กล่าวถึงธรรม 3 ประการที่ทำให้เกิดความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เป็นเสขะ (ผู้กำลังศึกษา) ได้แก่ การคลุกคลีด้วยหมู่คณะ, การชอบพูดคุย, และการชอบหลับ. ส่วนอริยบุคคล (ผู้บรรลุธรรม) จะไม่เสื่อมเพราะธรรมเหล่านี้.

ในส่วนของอปริหานิยสูตร ได้กล่าวถึงธรรม 6 ประการ ที่เป็นเครื่องไม่ให้เสื่อมจากกุศลธรรม ได้แก่ ความไม่เป็นผู้ชอบการงาน, ไม่ชอบการพูดคุย, ไม่ชอบการนอนหลับ, ไม่ชอบการคลุกคลีด้วยหมู่คณะ, ความเป็นผู้ว่าง่าย, และความเป็นผู้มีมิตรดี.