| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 19 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | |
| Link | อิทธาทิเทสนาสูตร |
อิทธาทิเทสนาสูตร ซึ่งปรากฏในสังยุตตนิกาย มหาวารวรรค ถือเป็นพระสูตรที่พระพุทธองค์ทรงแสดงธรรมอันเป็นหัวใจแห่งความสำเร็จและการบรรลุธรรม นั่นคือ "อิทธิบาท 4" หรือคุณเครื่องให้ถึงความสำเร็จ. พระสูตรนี้ชี้ให้เห็นว่าความสำเร็จในทางธรรม ไม่ได้มาจากโชคชะตาหรือการอ้อนวอน แต่มาจากความพากเพียรปฏิบัติที่ถูกต้องตามหลักการ.
ในพระสูตรนี้ พระพุทธเจ้าได้ทรงจำแนกความสำเร็จออกเป็น 4 ส่วนหลัก ได้แก่ "อิทธิ" ซึ่งหมายถึง ฤทธิ์หรือความสำเร็จที่แสดงออกได้หลายประการ เช่น การเนรมิตกาย. "อิทธิบาท" คือ หนทางหรือรากฐานที่นำไปสู่การได้ฤทธิ์เหล่านั้น. "อิทธิบาทภาวนา" คือ การฝึกฝนและพัฒนาอิทธิบาทให้เจริญยิ่งขึ้น ซึ่งประกอบด้วยสมาธิที่เกิดจากองค์ธรรมทั้งสี่ ได้แก่ ฉันทสมาธิ วิริยสมาธิ จิตตสมาธิ และวิมังสาสมาธิ พร้อมด้วยปธานสังขาร. และส่วนสุดท้ายคือ "ปฏิปทาที่จะให้ถึงอิทธิบาทภาวนา" ซึ่งพระองค์ทรงชี้ว่าเป็นอริยมรรคมีองค์ 8 อันประเสริฐ.
องค์ประกอบของอิทธิบาท 4 ประการ มีดังนี้:
พระพุทธองค์ทรงเน้นย้ำว่า ไม่ว่าจะเป็นสมณะหรือพราหมณ์ในกาลใดก็ตาม ที่ได้บำเพ็ญฤทธิ์หรือความสำเร็จต่างๆ ได้ ล้วนเป็นเพราะได้เจริญและทำให้มากซึ่งอิทธิบาท 4 ประการนี้. การเจริญอิทธิบาท 4 นี้ มีอานิสงส์อันยิ่งใหญ่ กล่าวคือ ย่อมเป็นไปเพื่อความหน่ายโดยส่วนเดียว เพื่อคลายกำหนัด เพื่อดับทุกข์ เพื่อความสงบ เพื่อความตรัสรู้ และเพื่อเข้าถึงพระนิพพาน. นอกจากนี้ ยังเป็นหนทางให้บรรลุเจโตวิมุติและปัญญาวิมุติ อันเป็นการหลุดพ้นจากอาสวกิเลสทั้งปวง. โดยสรุปแล้ว อิทธิบาท 4 คือหลักปฏิบัติที่แสดงให้เห็นว่าความสำเร็จที่แท้จริง ทั้งทางโลกและทางธรรม ต้องอาศัยการลงมือปฏิบัติอย่างถูกวิธี ด้วยความตั้งใจจริง ความเพียรพยายาม จิตใจที่จดจ่อ และปัญญาอันแยบคาย.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ตติยคิลานสูตร | พระมหาจุนทะ |
| ทุติยสรณานิสักกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อัมพปาลิสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อกุสลราสิสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สีลสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปฐมสิเนรุปัพพตราชสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปฐมกัณฏกีสูตร | พระอนุรุทธะ |
| พรหมสูตร | พระพุทธเจ้า |