Sick (3rd)
ตติยคิลานสูตร (สังยุตตนิกาย SN46.16) เป็นพระสูตรที่ว่าด้วยเหตุการณ์เมื่อสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงพระประชวรหนัก ประทับอยู่ที่พระเวฬุวัน กรุงราชคฤห์ ในเวลานั้น พระมหาจุนทะเถระได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาค ถวายอภิวาทแล้วนั่ง ณ ที่สมควร
พระผู้มีพระภาคได้ตรัสกับท่านพระมหาจุนทะว่า "จุนทะ เธอจงแสดงโพชฌงค์ให้แจ่มแจ้ง" พระมหาจุนทะจึงทูลตอบว่า "ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ โพชฌงค์ ๗ ประการนี้ พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ชอบแล้ว ที่บุคคลเจริญ ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อตรัสรู้ เพื่อนิพพาน"
โพชฌงค์ ๗ ประการที่พระมหาจุนทะกล่าวถึง ได้แก่ สติสัมโพชฌงค์ (ความระลึกได้), ธัมมวิจยสัมโพชฌงค์ (ความสอดส่องธรรม), วิริยสัมโพชฌงค์ (ความเพียร), ปีติสัมโพชฌงค์ (ความอิ่มใจ), ปัสสัทธิสัมโพชฌงค์ (ความสงบกายสงบใจ), สมาธิสัมโพชฌงค์ (ความตั้งมั่นแห่งจิต) และอุเบกขาสัมโพชฌงค์ (ความวางใจเป็นกลาง) พระมหาจุนทะย้ำว่าโพชฌงค์เหล่านี้ เมื่อได้รับการพัฒนาและทำให้มากแล้ว ย่อมนำไปสู่ความรู้แจ้ง การตรัสรู้ และพระนิพพาน
เมื่อท่านพระมหาจุนทะแสดงโพชฌงค์จบลง พระผู้มีพระภาคทรงพอพระทัยและตรัสว่า "จุนทะ โพชฌงค์ดีนัก จุนทะ โพชฌงค์ดีนัก" หลังจากนั้น พระผู้มีพระภาคก็ทรงหายจากพระอาการประชวรนั้นทันที ตติยคิลานสูตรนี้จึงแสดงให้เห็นถึงอานุภาพของโพชฌงค์ ๗ ประการ ที่เป็นธรรมนำไปสู่การตรัสรู้และยังสามารถมีอิทธิพลในการบรรเทาความเจ็บป่วยทางกายได้อีกด้วย.
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →