| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 19 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | |
| Link | ทุติยผลสูตร |
ทุติยผลสูตร เป็นพระสูตรสำคัญที่ปรากฏอยู่ในพระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค เล่ม ๕ ว่าด้วยผลานิสงส์อันยิ่งใหญ่ของการเจริญอานาปานสติ หรือการกำหนดลมหายใจเข้าออกอย่างมีสติ พระสูตรนี้เน้นย้ำถึงคุณค่าและอานิสงส์อันอเนกประการที่ผู้ปฏิบัติจะได้รับจากการฝึกฝนอานาปานสติอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอ จนทำให้เกิดความชำนาญและสมบูรณ์บริบูรณ์
หัวใจสำคัญของทุติยผลสูตรคือการแสดงถึงวิธีการเจริญอานาปานสติที่พระภิกษุพึงปฏิบัติ โดยเริ่มจากการปลีกตัวไปสู่สถานที่สงบ เช่น ป่า โคนไม้ หรือเรือนว่าง จากนั้นนั่งคู้บัลลังก์ ตั้งกายตรง ดำรงสติไว้เฉพาะหน้า แล้วเริ่มต้นกำหนดลมหายใจเข้าและออกอย่างมีสติ การปฏิบัติมิใช่เพียงแค่การรับรู้ลมหายใจธรรมดา แต่เป็นการฝึกฝนอย่างละเอียดลออใน ๑๖ ขั้นตอน ซึ่งรวมถึงการกำหนดรู้ลมหายใจยาว ลมหายใจสั้น การสำเหนียกถึงกายสังขารที่สงบระงับ การเสวยปีติ สุข การสำเหนียกถึงจิตสังขาร การทำจิตสังขารให้สงบระงับ การกำหนดรู้จิต การยังจิตให้ร่าเริง การตั้งจิตมั่น การเปลื้องจิต ตลอดจนการพิจารณาเห็นความไม่เที่ยง ความคลายกำหนัด ความดับ และความสละคืน
เมื่อภิกษุได้เจริญและทำให้มากซึ่งอานาปานสติด้วยวิธีการดังที่กล่าวมานี้แล้ว พระพุทธองค์ได้ตรัสถึงผลานิสงส์ ๗ ประการที่พึงหวังได้ ผลานิสงส์เหล่านี้แสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าทางจิตวิญญาณที่ผู้ปฏิบัติจะได้รับอย่างเป็นลำดับขั้น ได้แก่:
ประการแรก คือการบรรลุอรหัตตผลในปัจจุบันทันที นี่คือผลอันสูงสุดของการปฏิบัติธรรมที่สามารถเกิดขึ้นได้ในชีวิตนี้ หากการปฏิบัติมีความสมบูรณ์พร้อม
ประการที่สอง หากไม่สามารถบรรลุอรหัตตผลในปัจจุบันได้ ก็จะบรรลุในเวลาใกล้ตาย ซึ่งหมายถึงการได้บรรลุธรรมในวาระสุดท้ายของชีวิต
ประการที่สาม หากไม่บรรลุทั้งในปัจจุบันและเวลาใกล้ตาย ก็จะได้เป็นพระอนาคามีบุคคลผู้ปรินิพพานในท่ามกลาง (อันตราปรินิพพายี) ซึ่งคือการบรรลุนิพพานในระหว่างภพใหม่ที่ยังไม่ทันถึงที่สุด
ประการที่สี่ จะเป็นพระอนาคามีผู้ปรินิพพานเมื่อไปถึงภพใหม่แล้ว (อุปหัจจปรินิพพายี)
ประการที่ห้า จะเป็นพระอนาคามีผู้ปรินิพพานโดยไม่ต้องใช้ความเพียรมากนัก (อสังขารปรินิพพายี)
ประการที่หก จะเป็นพระอนาคามีผู้ปรินิพพานโดยต้องใช้ความเพียรบ้าง (สสังขารปรินิพพายี)
ประการที่เจ็ด จะเป็นพระอนาคามีผู้มีกระแสไปเบื้องบน ถึงอกนิฏฐภพ (อุทธังโสโตอกนิฏฐคามี) ผลานิสงส์ทั้งห้าประการหลังนี้เป็นลำดับขั้นของการบรรลุธรรมในภูมิของพระอนาคามี ซึ่งเป็นการกำจัดโอรัมภาคิยสังโยชน์ ๕ ประการได้สิ้นไป
ทุติยผลสูตรจึงเป็นเครื่องยืนยันว่า การเจริญอานาปานสติอย่างถูกวิธีและต่อเนื่อง ย่อมนำมาซึ่งผลอันยิ่งใหญ่และอานิสงส์อันมากมาย ทำให้ผู้ปฏิบัติสามารถก้าวหน้าในเส้นทางแห่งการหลุดพ้นได้อย่างแท้จริง
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปฐมอนาถปิณฑิกสูตร | พระสารีบุตร |
| นันทิยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปฐมเทวจาริกสูตร | พระมหาโมคคัลลานะ |
| มหัปผลสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อัมพปาลิสูตร | พระพุทธเจ้า |
| กุณฑลิยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| นิโรธสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ตติยคิลานสูตร | พระมหาจุนทะ |