Anāthapiṇḍika (1st)
ในพระสูตรนี้กล่าวถึง อนาถบิณฑิกเศรษฐี ผู้กำลังล้มป่วยหนักมาก ณ เมืองสาวัตถี ท่านได้ขอให้คนไปนิมนต์พระสารีบุตรมาเยี่ยม พระสารีบุตรพร้อมด้วยพระอานนท์จึงไปที่บ้านของท่าน เมื่อได้สนทนาธรรม พระสารีบุตรได้สอบถามถึงอาการป่วยของเศรษฐี ซึ่งท่านกล่าวว่าอาการทรุดลงและมีความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส
พระสารีบุตรจึงเริ่มให้คำแนะนำแก่เศรษฐี โดยชี้ให้เห็นถึงคุณธรรมอันประเสริฐที่เศรษฐีมีอยู่ ซึ่งเป็นเสมือนปัจจัยแห่งความไม่ตกต่ำและนำไปสู่ความหลุดพ้น ได้แก่:
ทุกครั้งที่พระสารีบุตรกล่าวถึงคุณธรรมแต่ละข้อนี้ ความเจ็บปวดของอนาถบิณฑิกเศรษฐีก็บรรเทาลงโดยพลันทันที หลังจากนั้น เศรษฐีได้ถวายภัตตาหารแด่พระสารีบุตรและพระอานนท์ เมื่อฉันเสร็จ พระสารีบุตรได้กล่าวคาถาสรรเสริญว่า ผู้ใดมีศรัทธาในพระตถาคต มีศีลอันงาม มีความเชื่อมั่นในพระสงฆ์ และมีสัมมาทิฏฐิ ผู้นั้นย่อมเป็นผู้เจริญ ชีวิตไม่เป็นหมัน บัณฑิตพึงตั้งมั่นในคุณธรรมเหล่านี้
เมื่อพระสารีบุตรและพระอานนท์กลับไป พระอานนท์ได้นำความไปกราบทูลพระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าทรงสรรเสริญพระสารีบุตรว่า เป็นผู้มีปัญญามาก สามารถจำแนกองค์แห่งโสดาบันได้ถึง 10 ประการ
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →