นิโรธสูตร

พระสูตรนิโรธสูตร (sn46.76) กล่าวถึงคุณประโยชน์อันใหญ่หลวงของการเจริญนิโรธสัญญา (สัญญาแห่งความดับ). การเจริญและทำให้มากซึ่งสัญญานี้มีผลานิสงส์มากและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการดำเนินชีวิตของผู้ปฏิบัติธรรม.

วิธีการเจริญนิโรธสัญญาคือการที่ภิกษุเจริญสัญญานี้พร้อมกับโพชฌงค์ 7 (องค์ธรรมเครื่องตรัสรู้ 7 ประการ) อันได้แก่ สติ ธัมมวิจยะ วิริยะ ปีติ ปัสสัทธิ สมาธิ และอุเบกขา. โพชฌงค์เหล่านี้เป็นไปเพื่อวิเวก (ความสงัด) วิราคะ (ความคลายกำหนัด) นิโรธ (ความดับ) และน้อมไปเพื่อปฏินิสสัคคะ (ความสละคืน). ด้วยการเจริญนิโรธสัญญาควบคู่ไปกับโพชฌงค์ 7 ในลักษณะดังกล่าว จึงจะเกิดผลานิสงส์และประโยชน์อย่างยิ่ง.

เมื่อนิโรธสัญญาได้รับการเจริญและทำให้มากอย่างสมบูรณ์แล้ว ย่อมหวังผลได้ 2 ประการ คือ:

• อรหัตตผลในปัจจุบันชาติ (การบรรลุอรหัตในชาตินี้)
• อนาคามิผล (ความเป็นพระอนาคามี) หากยังมีอุปธิ (กิเลสเครื่องข้อง) เหลืออยู่.

นอกจากนี้ การเจริญและทำให้มากซึ่งนิโรธสัญญายังนำไปสู่:

• ประโยชน์อย่างยิ่ง
• เกษมจากโยคะอย่างยิ่ง (ความเกษมจากเครื่องผูกรัดอย่างยิ่ง)
• การเร้าใจอย่างยิ่ง (แรงบันดาลใจอย่างยิ่ง)
• ผาสุกอย่างยิ่ง (ความผาสุกอย่างยิ่ง)

พระสูตรนี้จึงเน้นย้ำถึงความสำคัญของการเจริญนิโรธสัญญาควบคู่ไปกับโพชฌงค์ 7 อันเป็นหนทางสู่การบรรลุธรรมและหลุดพ้นจากทุกข์.