| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 19 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระมหาโมคคัลลานะ |
| ผู้ฟัง | เทพชั้นดาวดึงส์ |
| สถานที่ | สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ |
| Link | ปฐมเทวจาริกสูตร |
ปฐมเทวจาริกสูตร เป็นพระสูตรสำคัญในสังยุตตนิกาย มหาวารวรรค โสตาปัตติสังยุต ซึ่งเน้นย้ำถึงหลักปฏิบัติอันเป็นหนทางแห่งการเข้าถึงสุคติภูมิและคุณธรรมของการเป็นพระโสดาบัน จุดเริ่มต้นของพระสูตรนี้กล่าวถึงพระมหาโมคคัลลานะ ผู้มีฤทธิ์มาก ได้หายตัวจากพระเชตวันไปปรากฏบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์อย่างรวดเร็ว เพื่อสนทนาธรรมกับเหล่าทวยเทพ
เมื่อหมู่เทพชั้นดาวดึงส์จำนวนมากได้เข้ามาเฝ้าและแสดงความเคารพต่อพระมหาโมคคัลลานะ ท่านจึงได้แสดงธรรมแก่เทพเหล่านั้นเกี่ยวกับคุณธรรม ๔ ประการอันเป็นเหตุให้สัตว์ทั้งหลายเมื่อแตกกายทำลายขันธ์แล้ว ย่อมไปเกิดในสุคติโลกสวรรค์ หรือบรรลุความเป็นพระโสดาบัน คุณธรรม ๔ ประการนั้นได้แก่ การประกอบด้วยความเลื่อมใสอันไม่หวั่นไหวในพระพุทธเจ้า, ในพระธรรม, ในพระสงฆ์ และการประกอบด้วยศีลที่พระอริยะชนพอใจ ไม่ขาด ไม่ทะลุ ไม่ด่าง ไม่พร้อย เป็นศีลที่สมบูรณ์ เป็นไปเพื่อสมาธิ
กล่าวคือ
๑. **ความเลื่อมใสในพระพุทธเจ้า:** คือการมีความศรัทธาที่มั่นคง ไม่คลอนแคลนในพระพุทธคุณ ว่าพระผู้มีพระภาคเป็นผู้ไกลจากกิเลส ตรัสรู้ชอบด้วยพระองค์เอง เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ เสด็จไปดีแล้ว ทรงรู้แจ้งโลก เป็นสารถีฝึกบุรุษที่ควรฝึก ไม่มีผู้อื่นยิ่งกว่า เป็นศาสดาของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย เป็นผู้เบิกบานแล้ว เป็นผู้จำแนกธรรม
๒. **ความเลื่อมใสในพระธรรม:** คือการมีความศรัทธาที่ไม่หวั่นไหวในพระธรรมคำสอนที่พระพุทธองค์ทรงแสดงไว้ดีแล้ว เป็นสิ่งที่ผู้ปฏิบัติจะพึงเห็นได้ด้วยตนเอง ไม่ประกอบด้วยกาล ควรเรียกให้มาดู ควรน้อมเข้ามาใส่ตน และเป็นสิ่งที่วิญญูชนพึงรู้ได้เฉพาะตน
๓. **ความเลื่อมใสในพระสงฆ์:** คือการมีความศรัทธาที่มั่นคงในพระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาค ผู้ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ ปฏิบัติเป็นธรรม ปฏิบัติสมควร เป็นผู้ควรแก่การเคารพ เป็นเนื้อนาบุญของโลก ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า
๔. **ศีลที่พระอริยะใคร่:** คือการรักษาศีล ๕ หรือศีลอื่นๆ ที่พระอริยเจ้าทั้งหลายชื่นชม ไม่ให้ขาด ไม่ให้ทะลุ ไม่ให้ด่างพร้อย เป็นศีลที่บริสุทธิ์ เป็นไปเพื่อการเจริญสมาธิปัญญา
เทพทั้งหลายได้กล่าวรับรองว่า คุณธรรมเหล่านี้เป็นความดีอันแท้จริง เพราะเป็นเหตุให้สัตว์ทั้งหลายได้ไปเกิดในสุคติโลกสวรรค์ และสำหรับผู้ที่ปฏิบัติบ่มเพาะคุณธรรมเหล่านี้อย่างสมบูรณ์ ย่อมมีผลเป็นพระโสดาบัน คือเป็นผู้ที่ไม่ตกต่ำเป็นธรรมดา มีความแน่นอนที่จะตรัสรู้ในวันข้างหน้า พระสูตรนี้จึงเป็นเครื่องยืนยันและชี้แนวทางปฏิบัติอันเป็นไปเพื่อความสุขและความเจริญในสังสารวัฏ ตลอดจนเป็นรากฐานอันมั่นคงสู่การบรรลุธรรมชั้นสูงยิ่งขึ้นไปในพระพุทธศาสนา.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทุติยอานันทสูตร | พระพุทธเจ้า |
| เปตติเทวเปตติวิสยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทุติยสิเนรุปัพพตราชสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อนุสยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อานาปานสติ มหากัปปินสูตร | พระพุทธเจ้า |
| เวสาลีสูตร | พระพุทธเจ้า |
| นิโรธสูตร | พระพุทธเจ้า |
| เมตตาสหคตสูตร | พระพุทธเจ้า |