สารีปุตตสูตรที่ ๖

สารีปุตตสูตรที่ ๖ (สังยุตตนิกาย สคาถวรรค SN 8.6) กล่าวถึงเหตุการณ์เมื่อพระสารีบุตรกำลังแสดงธรรมแก่ภิกษุทั้งหลาย ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกเศรษฐี ใกล้กรุงสาวัตถี.

ในเวลานั้น ท่านพระสารีบุตรกำลังชี้แจง แสดงธรรมะให้ภิกษุทั้งหลายเห็นแจ้ง ชวนให้สมาทาน กล้าหาญ และร่าเริง ด้วยพระธรรมีกถาที่ไพเราะ คมคาย ชัดเจน และตรงความหมาย ซึ่งภิกษุเหล่านั้นต่างตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ มีใจแน่วแน่ และใส่ใจอย่างเต็มที่.

พระวังคีสะผู้เป็นพหูสูต เมื่อเห็นและได้ฟังพระสารีบุตรแสดงธรรมด้วยปัญญาอันลึกซึ้งและเสียงอันไพเราะ ทำให้ท่านเกิดความซาบซึ้งและปรารถนาที่จะกล่าวสรรเสริญ ท่านจึงได้ลุกขึ้นจากอาสนะ ห่มผ้าเฉวียงบ่าข้างหนึ่ง ประนมอัญชลีไปทางพระสารีบุตร และกล่าวว่า "ข้าแต่ท่านสารีบุตร ข้าพเจ้าปรารถนาจะกล่าวสรรเสริญ!" พระสารีบุตรจึงตอบว่า "เชิญท่านกล่าวตามที่ท่านปรารถนาเถิด".

จากนั้น พระวังคีสะได้กล่าวสรรเสริญพระสารีบุตรด้วยคาถา โดยยกย่องว่าพระสารีบุตรเป็นผู้มีปัญญาหลักแหลม ฉลาด เชี่ยวชาญในทางและมิใช่ทาง สามารถแสดงธรรมแก่ภิกษุทั้งหลายได้ทั้งโดยย่อและโดยพิสดาร เสียงของท่านไพเราะเหมือนเสียงนกสาลิกา ทำให้ผู้ฟังมีใจยินดีและเบิกบาน.