| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 17 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | กรุงสาวัตถี |
| Link | กาลัตตยอนัตตสูตร |
กาลัตตยอนัตตสูตร เป็นพระสูตรสำคัญในสังยุตตนิกาย (ขันธสังยุตต์) ที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงหลักธรรมเรื่อง อนัตตา (ไม่ใช่ตัวตน) โดยขยายความครอบคลุมทั้ง กาลทั้งสาม (อดีต ปัจจุบัน อนาคต)
ใจความหลักของพระสูตรนี้คือ การชี้ให้เห็นว่า ขันธ์ ๕ อันประกอบด้วย รูป (กาย), เวทนา (ความรู้สึก), สัญญา (ความจำ), สังขาร (ความคิดปรุงแต่ง) และ วิญญาณ (การรับรู้) นั้น ไม่ใช่ตัวตนของเรา ทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต
พระองค์ทรงสอนว่า สิ่งใดที่เป็นไปในอดีต (เช่น รูปขันธ์ที่ดับไปแล้วในอดีต) สิ่งนั้นก็ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่ใช่ตัวตนของเราที่ควบคุมได้
สิ่งใดที่เป็นไปในปัจจุบัน (เช่น รูปขันธ์ที่เรามีอยู่ในขณะนี้) ก็ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่ใช่ตัวตนของเรา
และสิ่งใดที่จะเป็นไปในอนาคต (เช่น รูปขันธ์ที่จะเกิดขึ้นต่อไปในอนาคต) ก็ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่ใช่ตัวตนของเรา
การพิจารณาเห็นแจ้งในความเป็นอนัตตาของขันธ์ ๕ ทั้งสามกาลนี้ ย่อมนำไปสู่การคลายความยึดมั่นถือมั่น ไม่สำคัญมั่นหมายว่าสิ่งเหล่านี้เป็น "เรา" "ของเรา" หรือ "ตัวตนของเรา" อันเป็นหนทางแห่งการละวางกิเลสและบรรลุธรรมในที่สุด
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อนัตตลักขณสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ธัมมกถิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปีติสูตร | พระสารีบุตร |
| กาลัตตยอนิจจสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สมนุปัสสนาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ขันธสูตรที่ ๖ | พระพุทธเจ้า |
| อฆมูลสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อัชฌัตตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| นัตถิทินนสูตร | พระพุทธเจ้า |
| กัปปสูตร | พระพุทธเจ้า |