| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 17 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | กรุงสาวัตถี |
| Link | อฆมูลสูตร |
อฆมูลสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในสังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค. พระสูตรนี้แสดงถึงความหมายของ "ทุกข์" และ "มูลเหตุแห่งทุกข์".
โดย "ทุกข์" ในที่นี้ หมายถึง ขันธ์ 5 ได้แก่ รูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ. ส่วน "มูลเหตุแห่งทุกข์" คือ "ตัณหา" อันได้แก่ กามตัณหา (ความอยากในกาม), ภวตัณหา (ความอยากในภพ) และวิภวตัณหา (ความอยากในความไม่มีภพ). ตัณหานี้เองที่นำไปสู่การเกิดในภพใหม่.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อนัตตลักขณสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ธัมมกถิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ติสสสูตร | พระพุทธเจ้า |
| หลิททิกานิสูตร | พระมหากัจจานะ |
| สเหตุทุกขสูตร | พระพุทธเจ้า |
| วักกลิสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปีติสูตร | พระสารีบุตร |
| อนุราธสูตรที่ ๔ | พระพุทธเจ้า |
| สุจริตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สเหตุอนิจจสูตร | พระพุทธเจ้า |
