ขันธสูตรที่ ๖

สรุปเนื้อหา ขันธสูตรที่ ๖ โดยย่อ

ขันธสูตรที่ 6 ในสังยุตตนิกาย หมวดขันธวาร กล่าวถึง "อุปกิเลสแห่งจิต" อันได้แก่ ความกำหนัดยินดีในรูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ ซึ่งเป็นองค์ประกอบของขันธ์ทั้ง 5.

พระสูตรนี้ชี้ให้เห็นว่า การยึดมั่นในขันธ์ทั้ง 5 ด้วยความกำหนัดยินดี หรือ ตัณหา และมานะ (ความถือตัว) เป็นเหตุให้เกิดทิฏฐิว่ามีตัวตน (อัตตา) และนำไปสู่ความทุกข์. การเห็นแจ้งว่าขันธ์ทั้ง 5 เป็นสิ่งไม่เที่ยง ไม่คงทน และไม่มีตัวตน (อนัตตา) จะช่วยให้ละความยึดมั่นเหล่านี้ได้ และเป็นหนทางสู่การหลุดพ้น.

ในอรรถกถาขันธสูตรที่ 6 ยังมีการอธิบายถึงความหมายของคำต่างๆ เช่น "อัตถิปรายโส" (ความประสงค์อันยิ่ง) และ "อนุปปันนสฺส" (ที่ยังไม่เกิดขึ้น) ซึ่งเกี่ยวกับการที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงอริยมรรคที่ยังไม่มีใครเคยแสดงมาก่อน.

นอกจากนี้ สังยุตตนิกายยังมีการกล่าวถึงขันธสูตรอื่นๆ เช่น SN 22.48 "Khandha Sutta" ที่เป็นการสรุปคำสอนเรื่องเบญจขันธ์.