สัมมาสัมพุทธสูตรที่ ๖

สรุปเนื้อหา สัมมาสัมพุทธสูตรที่ ๖ โดยย่อ

สัมมาสัมพุทธสูตรที่ ๖ ในสังยุตตนิกาย กล่าวถึงเหตุที่ทำให้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยอธิบายว่า พระตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงหลุดพ้นแล้วเพราะเบื่อหน่าย คลายกำหนัด ดับ และไม่ยึดมั่นในขันธ์ทั้ง ๕ (รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ).

พระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้ทำทางที่ยังไม่เกิดให้เกิดขึ้น ทำให้รู้จักทางที่คนอื่นไม่รู้จัก ทรงบอกทางที่ไม่มีใครเคยบอก เป็นผู้รู้จักทาง แจ่มแจ้งในทาง และฉลาดในทาง ส่วนเหล่าสาวกเป็นผู้ดำเนินตามทางนั้น.

สูตรนี้ยังกล่าวถึงอริยสัจ ๔ ประการ ว่าการที่ตถาคตตรัสรู้อริยสัจ ๔ ประการตามความเป็นจริง คือ ทุกข์ สมุทัย (เหตุเกิดทุกข์) นิโรธ (ความดับทุกข์) และมรรค (ทางดับทุกข์) นี้เอง จึงทำให้ทรงเป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า.

โดยสรุป สัมมาสัมพุทธสูตรที่ ๖ เน้นย้ำว่าความเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเกิดจากการตรัสรู้ความจริงอันประเสริฐ (อริยสัจ ๔) และการหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะทั้งปวง ด้วยการไม่ยึดมั่นในขันธ์ทั้ง ๕.