| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 17 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | กรุงสาวัตถี |
| Link | ขันธ์ อรหันตสูตร |
อรหันตสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในสังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพระไตรปิฎก สูตรนี้กล่าวถึงลักษณะของพระอรหันต์และการสนทนาระหว่างเทวดากับพระภิกษุเกี่ยวกับความเข้าใจในความเป็นพระอรหันต์
ในอรหันตสูตร พระพุทธองค์ตรัสว่า พระอรหันต์แม้จะละกิเลสทั้งปวงสิ้นแล้ว แต่ก็ยังมีการพูดตามสมมติที่โลกเขาพูดกัน นั่นคือ ท่านฉลาดในการใช้ภาษาโลกและโวหารของชาวโลก โดยไม่ได้ยึดติดในความเป็น "เรา" หรือ "ของเรา" อีกต่อไป พระอรหันต์นั้นตัดขาดซึ่งอัสมิมานะ (ความสำคัญว่าตนมีอยู่) และโมหะ (ความหลง) ท่านไม่ถูกกิเลสใดๆ ฉาบไล้ และเป็นผู้ประเสริฐที่สุด นอกจากนี้ พระอรหันต์ไม่มีตัณหาหรือความยินดีในสิ่งใดๆ ทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต
แก่นธรรมสำคัญในอรหันตสูตร คือการแสดงให้เห็นว่า แม้พระอรหันต์จะบรรลุธรรมอันสูงสุดแล้ว แต่ท่านยังคงดำรงอยู่ตามโลกียะวิสัย (โลกธรรมดา) และสามารถสื่อสารกับผู้อื่นได้โดยใช้ภาษาและสมมติของโลก ซึ่งแสดงถึงความฉลาดและความหลุดพ้นที่แท้จริง คือการไม่ถูกสิ่งเหล่านั้นครอบงำจิตใจ
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อนัตตลักขณสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ธัมมกถิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| เหตุสูตร | พระพุทธเจ้า |
| หลิททิกานิสูตร | พระมหากัจจานะ |
| เนวสัญญานาสัญญายตนสูตร | พระสารีบุตร |
| กโรโตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อุโปสถสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อัสสาทสูตร | พระพุทธเจ้า |
| คันธัพพเทพ สุทธิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| จักขุสูตร | พระพุทธเจ้า |