| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 17 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระสารีบุตร |
| ผู้ฟัง | พระยมกะ |
| สถานที่ | กรุงสาวัตถี |
| Link | ยมกสูตร |
ยมกสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในสังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค. พระสูตรนี้กล่าวถึงทิฏฐิของพระภิกษุชื่อยมกะ ที่มีความเห็นว่าพระขีณาสพ (พระอรหันต์) เมื่อตายไปแล้ว ย่อมขาดสูญ พินาศ และไม่เกิดอีก.
พระสารีบุตรได้สนทนาธรรมกับพระยมกะ เพื่อแก้ไขทิฏฐินี้ โดยชี้แจงถึงความไม่เที่ยง ความเป็นทุกข์ และอนัตตาของขันธ์ 5 (รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ). พระสารีบุตรได้อุปมาเปรียบเทียบเพื่อให้พระยมกะเข้าใจยิ่งขึ้น และถามย้ำว่าขันธ์ 5 เป็นสัตว์หรือบุคคลหรือไม่.
ท้ายที่สุด พระยมกะได้ละทิฏฐิอันผิดไป และเข้าใจว่าเมื่อพระอรหันต์ปรินิพพาน คือเมื่อขันธ์ 5 ดับไป ก็ถึงซึ่งการตั้งอยู่ไม่ได้ ไม่ใช่การขาดสูญสิ้นเชิง.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อนัตตลักขณสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ธัมมกถิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| กาลัตตยทุกขสูตร | พระพุทธเจ้า |
| วักกลิสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สัมมาสัมพุทธสูตรที่ ๖ | พระพุทธเจ้า |
| อาทิตตสูตรที่ ๙ | พระพุทธเจ้า |
| อัชฌัตตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ขันธสูตรที่ ๖ | พระพุทธเจ้า |
| เขมกสูตร | พระทาสกะ |
| จักขุสูตร | พระพุทธเจ้า |