| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 17 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระสารีบุตร |
| ผู้ฟัง | พระมหาโกฏฐิตะ |
| สถานที่ | กรุงพาราณสี |
| Link | โกฏฐิตสูตร |
โกฏฐิตสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในสังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค. โดยทั่วไปแล้ว โกฏฐิตสูตรจะกล่าวถึงบทสนทนาระหว่างพระมหาโกฏฐิตะและพระสารีบุตร.
เนื้อหาหลักของโกฏฐิตสูตร มักจะเกี่ยวข้องกับการอธิบายความหมายของ "อวิชชา" และ "วิชชา". พระมหาโกฏฐิตะจะอธิบายว่า อวิชชาคือการไม่รู้แจ้งตามความเป็นจริงเกี่ยวกับรูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ. ในทางกลับกัน วิชชาคือการรู้แจ้งตามความเป็นจริงเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ ซึ่งหมายถึงการบรรลุถึงอริยสัจ 4 คือ ทุกข์ สมุทัย นิโรธ และมรรค.
นอกจากนี้ โกฏฐิตสูตรยังอาจกล่าวถึงการประพฤติพรหมจรรย์เพื่อประโยชน์ใด ซึ่งพระสารีบุตรตอบว่า เพื่อให้รู้แจ้ง เห็นแจ้ง บรรลุ และตรัสรู้ในสิ่งที่ยังไม่รู้ ไม่เห็น ไม่บรรลุ และไม่ตรัสรู้.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อนัตตลักขณสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ธัมมกถิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อัสสาทสูตร | พระพุทธเจ้า |
| วิชชาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปีติสูตร | พระสารีบุตร |
| กโรโตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ราธสูตร | พระพุทธเจ้า |
| โสตาปันนสูตรที่ ๗ | พระพุทธเจ้า |
| สเหตุอนิจจสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อาทิตตสูตรที่ ๙ | พระพุทธเจ้า |