| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 17 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | กรุงสาวัตถี |
| Link | อัชฌัตตสูตร |
อัชฌัตตสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในส่วนของ สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค. พระสูตรนี้แสดงถึงหลักธรรมเกี่ยวกับอายตนะภายในทั้ง ๖ คือ จักขุ (ตา) โสตะ (หู) ฆานะ (จมูก) ชิวหา (ลิ้น) กาย (ร่างกาย) และมโน (ใจ)
เนื้อหาหลักของอัชฌัตตสูตรเน้นไปที่การพิจารณาอายตนะภายในเหล่านี้ว่าเป็น "ทุกข์" (คือ ทนอยู่ไม่ได้) และเป็น "อนัตตา" (คือ ไม่ใช่ตัวตนของเรา). พระสูตรสอนให้ใช้ปัญญาพิจารณาเห็นตามความเป็นจริงว่า สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ของเรา เราไม่ใช่สิ่งเหล่านี้ และสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ตัวตนของเรา
การทำความเข้าใจและปฏิบัติตามหลักธรรมในอัชฌัตตสูตรนี้ นำไปสู่การรู้ยิ่ง กำหนดรู้ คลายกำหนัด และละอายตนะภายในอันเป็นทุกข์และเป็นอนัตตา ซึ่งเป็นหนทางไปสู่ความดับทุกข์.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อนัตตลักขณสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ธัมมกถิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปีติสูตร | พระสารีบุตร |
| จักขุสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สมุทยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อนุราธสูตรที่ ๔ | พระพุทธเจ้า |
| หรันติสูตร | พระพุทธเจ้า |
| รูปสูตร | พระพุทธเจ้า |
| กาลัตตยอนิจจสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ขันธ์ อรหันตสูตร | พระพุทธเจ้า |